Dit was de woensdag

De ochtendploeg ging weer eens op avontuur in de duinen bij het Zwarte Pad. We waren aan de vroege kant en het was nog behoorlijk koud, om een beetje warm te worden namen we de steilste route.

De middagploeg maakte het gebruikelijke uitstapje naar Monster voor een tocht over de Zandmotor. Inmiddels scheen de zon volop en dat maakte alles toch een paar graden aangenamer dan vanmorgen. Met druktemakers Benny, Doek en Bram in de voorhoede werd er goede rondetijden neergezet!

Read more “Dit was de woensdag”

Maandag, Zwarte Pad

Koud hè!

De ochtendploeg had in de bus al bekokstoofd het mij vandaag vooral niet te makkelijk te maken. In die opzet slaagde men behoorlijk. De tweehonderd meter aangelijnd wandelen van de parkeerplaats naar het strand was de eerste hindernis, zoals reeds onderweg afgesproken deed men om de beurt zijn/haar behoefte terwijl de rest dan telkens de sanitaire stop benutte om de riemen zoveel mogelijk om mijn benen te draaien. Eenmaal beneden bewoog de bende zich – terwijl ik de lijnen nog uit de knoop stond te halen – als een vraatzuchtig organisme van paardenpoep via hondenpoep naar zeebanket en ondefinieerbare rommel en weer terug over het strand. Ik besloot het op een hollen te zetten in de hoop dat men mee zou rennen. Helaas… zelfs de braveriken hadden bananen in hun oren en deden – gesterkte door de heersende groepsmentaliteit – mee met de muiterij. Met twee handen vol frolicjes lukte het me even om de boel mee te lokken naar de duinen. Read more “Maandag, Zwarte Pad”

Summier donderdagmiddagblogje

Slechts enkele seconden video, meer is er niet, helaas.

Ik was te druk met het coachen van de roedel; de notoire poepeters – ze zaten bijna allemaal in de middagploeg vandaag – legden een voorkeur voor diepvriessnacks aan de dag, de omzwervers maakten grotere cirkels dan normaal, een niet nader te noemen beagle maakte er een spelletje van telkens weg te lopen en zich niet aan te laten lijnen, de harde kern vond het leuk om met z’n allen wisselende slachtoffers te pesten, de ierse terriërs gaven zeer luidruchtig te kennen het naar hun zin te hebben en na ieder zijpad of kruispunt was het zaak om te checken of Pacha wel was meegelopen. Gelukkig liepen we ivm de kou maar een uurtje (dankzij de hard-to-get beagle uiteindelijk toch nog vijf kwartier) vanmiddag…

Gevoelstemperatuur: dolle pret

Na alle waarschuwingen in de diverse weerberichten voor woensdag hebben we het strand maar een keer gemeden en een dagje in de Scheveningse Bosjes doorgebracht. Er lag in de ochtend nog lekker wat sneeuw, ’s middags was het meeste daarvan alweer verdwenen. Ondanks dat de zon echt haar best deed werd het in de middag wel wat kouder door de aanwakkerende wind.

Omdat er in beide groepen wat kleintjes meeliepen waren de wandelingen uit voorzorg een kwartiertje ingekort. Ik maakte mij in eerste instantie het meeste zorgen om franse basset Pacha die bij het vermoeden van een spatje regen al niet naar buiten wil maar tot ieders grote verbazing rende hij de hele wandeling huppelend door de sneeuw. Rare jongens die bassets…

De kou leek de meeste honden sowieso weinig te deren, mediterrane types als Roef lagen lekker in de sneeuw te rollen en werd flink doorgespeeld dus dat hield de troepen wel warm.

Een korte* impressie van beide wandelingen:

*kort, er is minder gefilmd omdat daar de handschoenen voor uit moeten…

Op wintersport in de duinen

De zon op je bol terwijl het vriest dat het kraakt, het ultieme wintersportweer!

Geen zwarte pistes vandaag maar dus mooi wel naar het Zwarte Pad voor een heerlijk dagje wintersporten.
Ondanks de bevriezingsverschijnselen zodra de handschoenen uitgingen is er stug doorgefilmd; kijk mee naar 6:41 minuten wintersportplezier van achtereenvolgens de ochtend- en middagploeg:

Een gezellige vrijdagochtendwandeling

Bevroren zand, een leeg strand, een strak blauwe hemel, een aangenaam ochtendzonnetje en een gezellige roedel in de aanloop naar het weekend. Wat kan een hond zich nog meer wensen?
Read more “Een gezellige vrijdagochtendwandeling”

De ochtendploeg overleeft barre tocht

Even snel nog buienradar geraadpleegd voor de wandeling; tien minuutjes motregen en daarna opklaring. Vol vertrouwen gingen we zonder regenpak het strand op.

Spijt, spijt, spijt, spijt, spijt!

Het werd een barre tocht vol ontberingen, denk Nova Zembla, denk Barentsz, denk Heemskerck maar dan zonder het comfort van het Behouden Huys. Ik ontbeer bij het schrijven dezes nog steeds het gevoel in mijn vingers…