Een onbedoeld lange vrijdag

De ochtendploeg stond met windkracht 7 voor de keuze tussen gezandstraald worden op het strand of vallend hout ontwijken in het bos. Er werd gekozen voor dat laatste. Het werd een gezellige wandeling en alle takken die naar beneden waaiden werden onschadelijk gemaakt door Penny.

De middagploeg beleefde een heel ander avontuur… Het plan was om bij Kijkduin de Zandmotor op te gaan. Na het één voor één aanlijnen en uitladen van iedereen zaten alle honden ineens onder het bloed. Gibson bleek een flinke snee in zijn snuit te hebben waar het bloed echt uit gutste. Dat is uiteraard best wel even schrikken. Met een hand de wond dichtgedrukt met een handdoek en met de andere iedereen achter de bus vastgehaakt en vervolgens Gibson vastgezet bij de schuifdeur waar alle EHBO zaken liggen en ik al snel tot de conclusie kwam dat dit niet viel te verbinden, vooral ook niet omdat Gibson geenszins van plan was mee te werken. Snel handelen, Gibson in de houdgreep, een stapel gaascompressen erop, klittenbandsnuitje strak eromheen, iedereen de bus in duwen (Gibson uiteraard apart in de Royal Suite) en als de wiedeweerga naar de dichtstbijzijnde dierenarts. Die belde ik alvast vanachter het stuur maar men gaf mij te kennen dat ik op z’n vroegst over vijf kwartier terecht kon. Geen optie dus, gas op de plank en – kleurenblind voor stoplichten – naar mijn eigen dierenarts gescheurd. Daar waren we direct welkom. De wond was door de gaasjes/snuitje constructie gelukkig al gestopt met bloeden en na een grondige schoonmaakbeurt, checkup en injectie met een antibioticum kon meneer thuis worden afgeleverd. Nu moest ik het nog even met de rest gaan goedmaken. Dat deden we op het strand bij het Zwarte Pad waar we ondanks (of dankzij?) de straffe wind als bezeten hebben lopen rennen. Veel later dan normaal maar nog ruim voor het donker was iedereen weer thuis…
Read more “Een onbedoeld lange vrijdag”

Strand en bos op dinsdag

De ochtendploeg ging aan de slag op het strand. Viszla Rio maakte zijn debuut en had er behoorlijk veel zin in. Hij zal zich later deze week nog even netjes aan u voorstellen.

De blondjes van de middagploeg deden in het bos een wedstrijdje wie het eerste pikzwart kon worden. Ze hebben allemaal gewonnen.

Read more “Strand en bos op dinsdag”

Maandagmiddag in de bosjes

De middagploeg stond al bij het Zwarte Pad waar de weer-app ons bij een laatste check een neerslagcurve liet zien die ons niet echt kon bekoren. Snel een doorstart gemaakt om niet veel later te landen bij de Scheveningse Bosjes.

Daar maakte men er vanaf het begin een flink feest van, rennen, spelen, rennen, spelen, en dat alles in de regen. Naarmate de wandeling vorderde werd het steeds droger totdat het droog genoeg was voor de in de omliggende wijken wonende etterbakjes om buiten met vuurwerk te gaan spelen. Aan alle kanten van het bos klonk geknal. De allerbangsten werden snel aangelijnd en voor de zekerheid bewogen we alvast een beetje in de richting van de bus. Dat ging goed totdat er ergens in het bos een duizendklapper afging, Rinus stond te shaken en hyperventileren en wilde alleen maar vluchten, Benny was boos op alles wat er bewoog en de rest stond met gespitste oren nerveus om zich heen te kijken. Tijd om te gaan! We zaten nog niet in de bus of er kwam een noodkreet van collega Melanie vanuit Meer en Bos dat een van haar hondjes door vuurwerk het bos was uitgerend. Snel de honden die in de buurt woonden thuisgebracht en met de rest (die allemaal in / om mijn eigen straat wonen) naar Meer en Bos gereden om te helpen. Twee spannende uren later was dit hondje weer veilig. Morgen is het gelukkig al 3 januari, dan is er vast geen vuurwerk meer, tóch..?!

Read more “Maandagmiddag in de bosjes”

Paniek in de vuurwerkvrije zone

Een sombere weersvoorspelling deed ons vanmorgen besluiten de beschutting van het bos op te zoeken.

Omdat de Scheveningse Bosjes tot vuurwerkvrije zone zijn verklaard waagden we de gok om daar te wandelen. Dat ging lang goed maar een klein kwartiertje voor het einde van de wandeling werd er toch even stevig geknald in het bos. Mijn eigen Rinus ging direct in survival mode, was niet meer benaderbaar er ging er met de snelheid van het geluid vandoor, in één rechte streep richting bus. Met de rest inmiddels aangelijnd gingen we er op een drafje achteraan om hem van veraf al in totale paniek rond de bus te zien rennen/springen, op zoek naar een ingang… Dit experiment is dus behoorlijk mislukt, voorlopig toch maar door weer en wind naar de uithoeken van strand en duinen, ver weg van onze ‘prachtige eindejaarstraditie’ (#not).
Read more “Paniek in de vuurwerkvrije zone”

Vrijdag

Op de valreep nog een paar seconden video van de vrijdagwandelingen. Piepkleine roedeltjes hadden we, de zeskoppige ochtendploeg maakte een gezellige strand- en duinwandeling bij het Zwarte Pad. De vijfkoppige middagploeg was een keer beangstigend braaf en kreeg gezelschap van leonberger Cynthia en bazin. Dat werd – ondanks de stromende regen – zo’n gezellige boel dat ik helemaal vergat te filmen, er is welgeteld 3 seconden beeld voorhanden…
Read more “Vrijdag”

De bossen in op donderdag

De ochtendploeg ging lekker in de regen aan de slag in de Scheveningse Bosjes.
In verband met de kennismaking met een kwibus-met-lichte-gebruiksaanwijzing die we a.s. januari een maandje onder onze hoede nemen ontmoetten we daar de roedel van collega Jacqueline. Dat werd een gezellige hondenbende en omdat er heel wat werd afgekletst (lees: zwijgzaam geluisterd 😜) is er wat minder gefilmd.

De middagploeg ging in de stromende regen / hagel / natte sneeuw Clingendael in. Daar hebben we lekker gerend, flink van de beroemde Clingendaelse aarde gegeten, menig bunker afgesnuffeld en nét niet in de tankgracht gezwommen.

Read more “De bossen in op donderdag”

lijnweigerende Spanjolen op dinsdag

Deze dag stond in het teken van Spaanse lijnweigeraars.

Allereerst was daar Taco, de Spaanse podenco, in de ochtendploeg.

Als we tijdens een strandwandeling een stukje duin meepakken gaat Taco altijd even aan de lijn. Het stikt er namelijk van de konijnen en podenco’s staan niet voor niets bekend als dwangmatige konijnenjagers. Toen we vanmorgen dus het duin ingingen riep ik Taco bij me met de bedoeling hem even aan te lijnen. Dat ging niet geheel volgens plan. Meneer griste het frolicje dat ik paraat had uit mijn hand en rende er direct vandoor terwijl hij nog iets in de trant van ‘vete a la mierda met je lijn’ riep. Vervolgens liet hij zich echt niet meer aanlijnen en bleef steeds verder weg van de roedel. Ik besloot weer terug te lopen in de richting van de strandopgang, het brede strand op, ver weg van Meijendel waar een podenco zomaar wekenlang op konijnen zou kunnen jagen. Dat werkte, hij ging voor ons uit, terug richting Scheveningen. Collega’s Joyce en Misja die inmiddels op de hoogte waren deden een poging hem te lokken (bedankt nog!) maar Taco trapte er niet in, vrijheid blijheid, en rende verder richting strandopgang. Plan B dan maar: iedereen aan de lijn en terug naar de bus in de hoop dat Taco mee zou lopen. Dat werkte, Taco snelde voor de troepen uit naar boven. Gelukkig had de werkploeg die met groot materieel met de betonplaten op de strandopgang aan de slag was net even pauze. Terug bij de bus deed ik de achterdeur open en Taco sprong er direct in. Pfew! Die gaat voorlopig aan de lange lijn…

Dan was er ’s middags Toto, de Spaanse pointermix, wiens sluimerende jachtinstincten hem af en toe aanzetten tot schijnaanvallen op andere honden in het bos.

Zo ook vandaag. Tot driemaal toe. Na de tweede keer mocht hij al even afkoelen aan de lijn, na de derde keer vond ik het tijd om hem voor de rest van de wandeling aan te lijnen. Dat voelde hij, toen ik hem bij me riep rende hij zenuwachtig een paar rondjes (nét buiten bereik) om me heen maar hij liet zich echt niet meer aanlijnen. Zelfs een frolicje mocht niet baten, hij riep iets in de trant van ‘vete a la mierda met je frolicje’ en hield gepaste afstand. Het was pas twintig minuten later dat ik hem met een onverwachte lassoworp kon verrassen en hem eindelijk te pakken had. Pfew! Die gaat voorlopig aan de lange lijn…
Read more “lijnweigerende Spanjolen op dinsdag”

Vrijdag, the movie

Lekker het weekend in met een avondvullende film met hoofdrollen voor de ochtendploeg die zich tot taak had gesteld de Scheveningse Bosjes van begin tot eind af te snuffelen en de middagploeg die onbekommerd mocht buitenspelen in de duintjes op het strand van Monster. Prettig weekend allemaal!
Read more “Vrijdag, the movie”

Vrijdag in de bosjes

De voorspellingen logen er vanmorgen niet om; het zou de hele dag een gure natte bende worden. Voor de zekerheid reserveerde ik twee groepsarrangementen in de Scheveningse Bosjes en vinkte voor vertrek snel nog even de apocalyptische-dooms-day checklist af; Read more “Vrijdag in de bosjes”