Maandag

We startten deze week met een lange strandwandeling met de ochtendploeg, rechttoe, rechtaan, meters maken. De duinen lieten we rechts liggen (links op de terugweg). Ondanks de kou een heerlijke wandeling.

De middagploeg was zowel in getal als in gemiddeld formaat klein en schattig en snuffelde braafjes de Scheveningse Bosjes door. De zon liet zich van haar beste kant zien waardoor het inmiddels een graadje warmer was dan vanmorgen. Zonder enige haast slenterden we onze tijd vol, fijn was het!

Read more “Maandag”

Vrijdag

We sloten de week af met eerst een ochtendwandeling in de Scheveningse Bosjes.
Het centrale thema was snuffelen. Om het snuffelen extra leuk te maken strooiden we alle kruimels uit het voertasje hier en daar door het bos. Dat zijn best veel kruimels na zo’n wandelweek. Toch heb ik de indruk dat er geen kruimeltje in het bos is blijven liggen. Wat een speurneuzen!

De middagploeg mocht aantreden bij het Zwarte Pad voor een serieus potje uitwaaien. Via het natte gedeelte van het strand ging het snel naar de duinen waar we wat minder last hadden van stuifzand. Door de wind vloog iedereen in opperste staat van verrukking door het duin totdat het tijd werd om, aangelijnd langs de groene algensmurrie, reeds in weekendstemming de bus weer op te zoeken.

Read more “Vrijdag”

Viermaal een feestje in de duinen

Het was een beetje druk (met louter leuke dingen) afgelopen dagen, ik heb een achterstand weg te werken wat het posten van de beeldverslagen betreft.

Het is weer ‘groene blob’ tijd (onfrisse algensmurrie op de stranden) dus we hebben ons achtereenvolgens woensdagmorgen, woensdagmiddag, donderdagmorgen en donderdagmiddag in onze favoriete duinenrij vermaakt. Dat werd vier keer een feestje, hoewel het donderdagmorgen best hard werken was, de hele bende was behoorlijk recalcitrant. Zo perste kleine (Antilliaanse) Boris zich bij het uitladen van de bus onder grote (Zwitserse) Boris door de bus uit om op een holletje de strandgang af te gaan en alvast zijn eigen feestje te bouwen op het strand. Pas halverwege kregen we hem weer te pakken en omdat hij zo ongezellig was geweest mocht de wandeling extra gezellig aangelijnd afmaken. Extra gezellig, want behalve de usual suspects liep er wegens overmatig scharrelen ook een Spaanse scharrelaar aan de lijn. Zoveel gezelligheid aan de lijn is uiteraard een flinke handicap bij het ingrijpen op minder geoorloofde acties van de andere recalcitranten. Er zat weinig anders op dan de hele muitende bende om te kopen met handen vol frolicjes…

Vier(!) filmpjes:
Read more “Viermaal een feestje in de duinen”

Donderdag

De ochtendploeg ging onder druilerige omstandigheden een zo goed als verlaten strand op. Omdat de groep qua samenstelling lekker gemengd was (van jeugdige overmoed tot hoogbejaard) gingen we het duin in waar een ieder zich in zijn/haar eigen tempo kon vermaken.

Het viel in de ochtend bij hoog water al op dat het strand erg breed was, de middagploeg wachtte bij laag water een verrassing; eindeloze zandbanken! Daar hebben we het even lekker van genomen, oneindig veel ruimte om achter elkaar aan te rennen en niemand die last had van deze toch wel behoorlijk vocale / luidruchtige club.

Twee filmpjes:

Read more “Donderdag”

Wisselende weersomstandigheden op donderdag

Regen, grijze somberheid en toch ook nog een zonnetje voor de ochtendploeg die aan de slag ging in de Scheveningse Bosjes.

Hoewel ik tussen het vullen van ontelbare poepzakjes (serieus mensen, zullen we afspreken dat uw hond maximaal één keer per wandeling poept? Dat wordt nét gedekt door mijn tarieven…) ook het remote management van een Italiaanse bergkolos (die continu dringende zaken elders in het bos aan het afhandelen was) én de verantwoordelijkheid over een ons niet bekend half uitlaatroedeltje zonder enige begeleiding op mijn bordje kreeg kijken we terug op een gezellige wandeling.

Blauwe luchten en een stevige bries voor de middagploeg die ouderwets in het duin tekeer ging. Op een zekere kooiker na (die we enkele malen bij ranzige tissues – en wat dies meer zij – moesten wegplukken) was het een verrassend brave bedoening, iets dat niet per se een vanzelfsprekendheid is bij dit gezelschap. Waarschijnlijk had het zonnetje een positief effect op iedereen. Op mij in ieder geval zeker!

Read more “Wisselende weersomstandigheden op donderdag”

Tweede Paasdag

Zowel de ochtend- als de middagploeg moest zich, tennisballen ontwijkend, een weg zien te banen door hordes rond de strandopgangen samendrommende dagjesmensen om niet veel later van absolute rust te kunnen genieten in ons favoriete stukje duin. Vrolijke beelden in een extra lange paaseditie:

Read more “Tweede Paasdag”

donderdag

De ochtendploeg ging vanaf het Zwarte Pad op het strand aan de slag. De eerste minuten regende het nog maar gelukkig klaarde het al snel op. Wederom werden we vanuit het hoge duin in de gaten gehouden door de herten/reeën. Als altijd had niemand dit in de gaten, men was veel te druk met keihard spelen. Toen we lekker waren uitgeraasd liepen we samen met de feestgangers van collega Misja terug richting bus.

De middagploeg ging vanaf Kijkduin aan de slag op de Zandmotor. Halverwege kwamen we alweer collega Misja tegen. Dat was weer even gezellig spelen waarna we ieder ons eigen weg vervolgden. Na nog een stief kwartiertje gekkigheid op de grote zandvlakte ging het met de wind mee, heel braaf, aangelijnd over de duinpaden terug naar de bus en was ik – gelukkig – de enige die niet ver van het pad een luie vos zag zonnen.

Read more “donderdag”

Dinsdag aan zee

Ruiters, blind werpstokkenvolk, een overvloed aan zeebanket en zwaar materieel tbv de opbouw van de strandtenten; de ochtendploeg sloop stilletjes langs de bunkers van de Atlantikwall naar de duinerij richting Wassenaar om er daar in alle rust een knalfeest van te maken.

De middagploeg liet Scheveningen voor wat het was en ging vanaf Kijkduin de Zandmotor op. Omdat het werpstokkenvolk ook hier en masse aanwezig was en de ballen lukraak in alle windrichtingen vlogen maakten we een extra grote ronde, met een grote boog over de grote vlakte om de grote lagune heen. Die laatste was overigens zo groot niet meer, door afgelopen storm is er een geul ontstaan die als een woest kolkende Amazone al het water naar zee afvoert. Iedereen, zelfs de allerkleinsten, wist naar de overkant te waden maar mijn eigen Rosa bleef in lichte paniek aan de andere kant staan. Ik kon roepen en met voertjes zwaaien wat ik wilde, mevrouw ging pertinent niet het water in. Enkele minuten en twee natte sokken later konden we dan toch met voltallige bemanning onze tocht voortzetten…

Twee filmpjes:

Read more “Dinsdag aan zee”