Maandag

Een flinke strandwandeling (eigenlijk meer een duinwandeling) met een door omstandigheden enorme ochtendploeg en een energieke boswandeling met een wat kleiner middagploegje (dat zelfs nog kleiner had kunnen zijn als ik Scharrel niet was vergeten thuis te brengen na de ochtendshift). De maandag zit er alweer op!

Read more “Maandag”

Maandag 1 november

Daar gaan we weer, weer een blog over twee strandwandelingen die zo geslaagd zijn dat er weinig over te melden valt.

Ok, alle voorspelde buien bleven uit en we bewandelden een zonnig strand, het was blijkbaar een Duitse nationale feestdag want de parkeerplaats stond vol auto’s met Duitse kentekenplaten, de ochtendploeg ontmoette de club van collega Misja en zwaaide op afstand naar de ons onbekende dame die met de roedel van collega Suzanne op pad was en de middagploeg leerde een meneer met tennisballenwerpstokkendwangneurose een lesje maar dat was het dan ook wel…
Read more “Maandag 1 november”

Maandag aan zee

Wandelweek 43, de kop is er alweer af!

Met een grote ochtendkudde en een petieterig middagploegje trokken we over strand en duin. We ontweken wat tennisballen en meer en minder eetbare aanspoelsels, zwaaiden naar collega’s Misja en Suzanne, knuffelden met de Uitlaatjuf en testten de nieuwe XL voertas. Zowel voertas als beide wandelingen gaan als ‘geslaagd’ de boeken in!

Read more “Maandag aan zee”

Dagje strand

Twee strandwandelingen vandaag, beide gezellig zonder noemenswaardige incidenten, behalve dat de ochtendploeg de roedels van collega’s Misja en Suzanne ontmoette en uitgebreid besnuffelde en de middagploeg maar liefst tweemaal bezoek kreeg van de ongeleide-ongecastreerde-Boerboel-met-baas-in-de-verre-verte die al vaker in de blogs is langsgekomen. Dat gaf uiteraard weer de nodige onrust maar meneer kreeg er de tweede keer in niet mis te verstane bewoordingen flink van langs van Rinus, Toto, Benny, Ozzie, Bram, Puk en zelfs hittepetitje Suus, dat bleek afdoende. Hij zal er zelf weinig van geleerd hebben schat ik zo in, nu maar hopen dat zijn baas er iets van op heeft gestoken…

Read more “Dagje strand”

Maandag…

De ochtendploeg maakte vandaag maar liefst twee strandwandelingen.

Tijdens de eerste vond een niet nader te noemen husky dat ze niet met de rest mee hoefde te doen en beter haar eigen route kon volgen. Toevallig voerde deze route precies langs allerlei verboden aanspoelsels die stuk voor stuk handig naar binnen werden gewerkt. Dat ondergetekende het daarna in zijn hoofd haalde haar bij de groep te roepen was uiteraard net een stapje te ver en dermate beledigend dat de majesteit ons abrupt de rug toekeerde en op een drafje terugliep richting strandopgang. Pogingen van hulpvaardige strandbezoekers om haar te vangen mochten niet baten en er zat weinig anders op dan de hele club aan te lijnen en de terugtocht in te zetten. Terwijl madam halverwege de strandopgang treiterend quasi nonchalant om zich heen stond te kijken slingerde ik de andere honden aan een paal. Onderwijl moest er een vrachtwagen omhoog. Ik – en ongetwijfeld ook de vrachtwagenchauffeur – ging er van uit dat mevrouw het nu wel op een hollen zou zetten maar niets bleek minder waar. Onverzettelijk bleef ze midden op het pad staan en de vrachtwagen moest goed in de remmen. Ik sprintte omhoog om haar aan te lijnen maar het loeder kon ineens tóch hollen. Wetende dat ze in de buurt van bus zou blijven dralen (wij kennen onze pappenheimers…) wandelde ik, enigszins op adem komend, op mijn gemak naar de bus, opende het achterportier en ja hoor, met een sierlijke boog sprong mevrouw vanuit het niets in de bus.

Opdat zij zich niet zou vervelen gaf ik mevrouw de taak vooral goed op de bus te passen waarna ik weer naar beneden liep om met de wel heel erg braaf wachtende roedel nog even een heel gezellige strandwandeling te maken. Blij, voldaan en veel te laat keerden we na afloop bij de bus terug waar een beledigde majesteit ons geen blik waardig gunde. Morgen de herkansing…

De middagploeg bestond door omstandigheden bijna volledig uit wat je – afgezet tegen de normale gemiddelde grootte binnen onze gelederen – klein grut zou kunnen noemen. Het was dan ook nauwelijks te merken dat we eigenlijk met een behoorlijk grote groep het bos in gingen. Dat we borderterriër Puk halverwege kwijt raakten viel in eerste instantie dan ook amper op. Die knurft was gewoon vrolijk rechts gegaan waar wij links gingen en hij kuierde op zijn dooie gemakje een stukje verderop door het bos toen hij door oplettende collega Sasha werd onderschept. Onder het genot van een regenbui die net een tikje steviger was dan waar we op gerekend hadden vervolgden we met voltallige roedel onze weg om uiteindelijk als een stel totaal verzopen katten bij de bus terug te komen.

De kop is eraf, de rest van de week kan alleen maar meevallen!

Read more “Maandag…”

Maandag aan zee

Vandaag maakten we er een gezellig dagje strand van.

Het strand ligt sinds vorige week bezaaid met bergen mosdiertjes die inmiddels behoorlijk naar rotte vis beginnen te ruiken. Daar moesten we natuurlijk zowel ’s ochtends als ’s middags allemaal even uitgebreid doorheen rollen, heerlijk, men kon er geen genoeg van krijgen!

Nadat we de hele dag fijn hadden gewandeld en middels omtrekkende bewegingen alle confrontaties met werpstokkenkrijgers, paardenmeisjes en wat dies meer zij hadden weten te pareren dachten we met de reeds aangelijnde middagploeg vlak voor het verlaten van het strand met een ruime bocht om de ongecastreerde boerboel heen te trekken die ons al weken lastig valt.

Hij werd ditmaal niet begeleid door de meneer met/op/in telefoon maar door een dame die helaas ook niet kon verhinderen dat hij wederom de roedel indook. Alle heren in de roedel gingen uiteraard volledig over de zeik en boerboel liet zich door bazin niet terugroepen. Normaal gesproken lost mijn eigen Joep dit soort situaties prima voor ons op maar die mocht al na de ochtendwandeling thuis van zijn ouwenmannenslaapje genieten dus werd het de vuurdoop voor Rinus, de jongste telg in huize Dog. Ergens in zijn Mastín Español-genen zou tenslotte een natuurlijke drang moeten sluimeren om de kudde te verdedigen en een en ander zelfstandig op te lossen.

Om ervoor te zorgen dat ik niet door de aangelijnde roedel uit elkaar werd getrokken (én om te voorkomen dat er tien honden tegelijk op de boerboel zouden duiken) gooide ik Rinus los die direct wist wat hem te doen stond! Boerboel werd netjes van de roedel weggebonjourd en wij konden rustig verder lopen terwijl Rinus de zaak vakkundig afhandelde. Nadat we voldoende afstand hadden en boerboel eieren voor zijn geld leek te kiezen kwam Rinus na één keer roepen direct terug naar de roedel, de held! Die gaat het nog ver schoppen…
Read more “Maandag aan zee”