muiterij op woensdagmorgen

De woensdag begon goed, we mochten onze eigen oude vertrouwde bus ophalen, splinternieuwe remmen rondom, geen uitlaatgassen meer in de cockpit (verkeerd geplaatste pakking door de vorige garage, bedankt nog!) en een verse APK. Het leek ook nog eens mooi weer te worden, de getijde-app beloofde laag water op Scheveningen, we hadden er zin in!

Hoe het uitpakte probeer ik met een opsomming van feiten samen te vatten, u mag uw eigen conclusie trekken:

Read more “muiterij op woensdagmorgen”

Maandag, Zwarte Pad

Koud hè!

De ochtendploeg had in de bus al bekokstoofd het mij vandaag vooral niet te makkelijk te maken. In die opzet slaagde men behoorlijk. De tweehonderd meter aangelijnd wandelen van de parkeerplaats naar het strand was de eerste hindernis, zoals reeds onderweg afgesproken deed men om de beurt zijn/haar behoefte terwijl de rest dan telkens de sanitaire stop benutte om de riemen zoveel mogelijk om mijn benen te draaien. Eenmaal beneden bewoog de bende zich – terwijl ik de lijnen nog uit de knoop stond te halen – als een vraatzuchtig organisme van paardenpoep via hondenpoep naar zeebanket en ondefinieerbare rommel en weer terug over het strand. Ik besloot het op een hollen te zetten in de hoop dat men mee zou rennen. Helaas… zelfs de braveriken hadden bananen in hun oren en deden – gesterkte door de heersende groepsmentaliteit – mee met de muiterij. Met twee handen vol frolicjes lukte het me even om de boel mee te lokken naar de duinen. Read more “Maandag, Zwarte Pad”

Muiterij in de Bosjes

We hadden een beetje valse start deze morgen. We waren nog geen 100 meter in het bos of de hele bende stoof ervandoor om te gaan rellen bij een collega die twee paden verderop met een keurig aangelijnde roedel het bos inkwam.

Na enig stemverheffen kwam het merendeel wel terug maar een enkeling veinsde doof te zijn of zijn/haar naam niet meer te weten. Roka ging er direct helemaal vandoor, Senna zag dit als een goede gelegenheid mijn leiderschap te betwisten en daagde me uit door nét buiten bereik om me heen te dansen terwijl hij me honend aanblafte. Dit triggerde uiteraard weer recalcitrantie bij de andere boefjes die daar weer een schepje bovenop moesten doen.
Belle maakte van de verwarring gebruik door hem er ook tussenuit te knijpen maar liet zich door een frolicje verleiden terug te komen.

Tijd voor een stevig ingrijpen. Zoveel mogelijk boefjes aangelijnd en teruggelopen naar de bus, allemaal erin gepropt. Daarna eerst de standaard labrador-val gezet; een boterham gepakt en een flinke hap genomen en ja hoor, daar was Senna al. Voor hij besefte wat er gebeurde zat hij achter tralies in de bus. Zo! Een passerende dame keek me verschrikt aan, ik gaf haar mijn beste Clint Eastwood grimas en ze fietste snel door.

Nu was het tijd om Roka te gaan vangen. Na een paar minuten zag ik hem in de verte scharrelen. Toen ik hem riep ging hij er snel vandoor, de bosjes in. Nu werd het menens! Ik rende langs slinkse wegen naar het punt waar ik hem verwachtte en ja hoor, daar stond hij achter een paar struiken te loeren naar de plek waar hij mij verwachtte. Ik besloop hem van achteren en net toen hij wilde gaan lopen vroeg ik wat hij aan het doen was. Daar schrok hij zo van dat ik hem direct te grazen kon nemen, aangelijnd, klaar. De tweede keer hetzelfde scenario binnen een week, meneer staat voorlopig even onder verscherpt toezicht…

Snel de rest uit de bus gehaald (Roka, Belle en Senna nog maar even aan de lijn gehouden) en het werd zowaar nog een hele leuke wandeling. Belle was er nog wel een paar keer vandoor maar dat is al bijna een traditie.

  • door alle toestanden maar weinig gefilmd vanmorgen