Vrijdag

Nog twee (beeld)verslagjes van de wandelingen van vrijdag.

De ochtendploeg ging ietsje later dan normaal aan de wandel. Iedere straat waar wij tijdens de ophaalronde doorheen moesten was namelijk opgebroken, afgesloten of geblokkeerd. Wij vermoeden dat er hier sprake is van een groot complot.

Toen we eindelijk bij het Zwarte Pad aankwamen bleek het daar behalve de aangekondigde afsluiting van het achterste gedeelte van het parkeerterrein (‘ons’ gedeelte!) ook nog eens een onveilige toestand met groot materieel en zeecontainers aan de voorkant. Wij weken voor de zekerheid maar uit naar het Zuiderstrand. Dat was geheel nieuw voor de ochtendploeg. Met negen opgewonden staartjes werd eerst het gehele havenhoofd besnuffeld, daarna ging het goed los. Als extra aanjager hadden we Antilliaanse wervelwind Boris mee die een proefwandeling kwam maken. Die zal zich komende week nader aan u voorstellen maar we kunnen wel alvast verklappen dat hij met vlag en wimpel geslaagd is.

De vrijdagmiddagploeg is van oudsher onze rugzakjesroedel waarmee we bij voorkeur op stille plekken, ver van de bewoonde wereld, wandelen. Het weer dreef ons vanmiddag echter toch het bos in. Daar werd het toch bijna nog even hard werken…

Terwijl er in een straal van honderd meter simultaan doch goed verspreid gepoept werd en ik heen en weer sprintte om alles op te ruimen vlogen de jagers al achter de vogels aan, pleegden de usual suspects schijnaanvallen op andere bosbezoekers en maakten de zwervers al grote omtrekkende bewegingen. Na enkele minuten en veel (al dan niet hypo-allergene) uitgedeelde voertjes had ik het gros weer een beetje onder appel maar twee niet nader te noemen boxerkruisingen draaiden nog steeds hun eigen programma. Marley kon ik – na nog een schijnaanval – bij zijn lurven grijpen en die kreeg even een time out aan de lijn maar Tulp (oeps, nu heb ik ze allebei toch genoemd) bleef telkens heel handig nét buiten bereik.

Nadat ik nog enkele calamiteiten in alle rust wist te doorstaan kwamen we op een van onze vaste voertjes-uitdeelplekken in de bosjes. De harde kern zat al voordat ik iets geroepen had netjes om mij heen en zelfs Tulp kwam haar licht opsteken. Met een onverwachte beweging pakte ik haar snel bij haar halsband, ze gilde het uit van ellende. “Hé joh doe jè effuh lekkâh normaal met die boksâh!” klonk het aan de andere kant van de bosjes. Omdat daar een gezelschapje Haagse inteelt al een tijdje tegen elkaar en tegen hun honden stond te blèren duurde het een paar seconden voordat het besef indaalde dat dat laatste waarschijnlijk aan mij gericht was. Snel liep ik even de opties na in mijn hoofd; a. een overtreffende bak Haagsch over de dames uitstorten, of b. rustig uitleggen wat hier feitelijk gebeurde, maar ik was c. dit gezelschap geen enkele verantwoording verschuldigd dus werd het d. – lekker negeren die hap. Alsof iedereen het hiermee eens was werd er plots heel braaf meegewandeld en aandoenlijk schattig gespeeld het laatste stukje van de wandeling. Uiteindelijk komt alles iedere vrijdag weer goed…

Twee korte filmpjes:

Read more “Vrijdag”

Bos en strand op vrijdag

De ochtendploeg sloot de week met kleine bezetting af in Clingendael. Huispuber bleef ditmaal aan de lijn en zo werd het een gezellig relaxte wandeling zonder weglopers.

De middagploeg maakte met een flinke bezetting een goede strandwandeling vanaf het Zwarte Pad. Omdat huispuber vanmorgen rustig aan de lijn had gelopen mocht ze bij uitzondering nog een keer mee vandaag. En zo hadden we weer een wegloper in ons midden; wederom achter de kraaien aan richting Wassenaar. Ik kon roepen wat ik wilde , mevrouw verdween achter alles en iedereen aan steeds verder richting horizon. Veteraan Nola – die we een weekje te leen hadden van de concurrentie – zag de situatie hoofdschuddend aan en besloot haar uiteindelijk maar (met succes!) te gaan ophalen. Nola is held(in) van de dag! Op de terugweg sloten we aan bij de roedel van collega Evelien (tevens eigenaresse van Nola die we direct weer konden overdragen) en werd het nog even dubbel feest op het strand.

De bossen in op vrijdag

Vandaag gingen we een dagje de bossen in.

Een klein ochtendploegje deed dat in de Scheveningse bosjes, een wat grotere middagploeg deed dat in Clingendael. En alsof de middagploeg nog niet groot genoeg was botsten we ook nog eens op de roedel van collega Evelien waarna we er met dubbele bezetting nog een feestje van maakten. Er zijn weer beelden:

Read more “De bossen in op vrijdag”

Vrijdag

Een dagje Clingendael voor twee relaxte voor-elk-wat-wils wandelingen met nogal divers samengestelde groepen; dartelende kleintjes, slenterende oudjes, jagers, bergtypes en partmixjes. Het stond een ieder vrij een keuze te maken uit de lange lijst facultatieve activiteiten; flaneren, snuffelen, speuren, sleepspoorpoepen, schijnjagen, donderjagen, flirten, snoepen, de troepen overzien vanaf bunkerdaken, rondhupsen, rennen, vliegen, noodlanden en koprollen.

Read more “Vrijdag”

Vrijdag week 1

Het zit erop; we hebben wandelweek 1 2024 helemaal uitgewandeld!

De ochtendploeg sloot de week af in de regen in de Scheveningse bosjes. Door ziekte, herstel en vakantie gingen we met een halve bezetting aan de slag. Het was dus zaak dubbel zo hard te snuffelen, spelen en klootviolen voor de die-hards vanmorgen. Die missie werd fluitend volbracht.

De middagploeg kampte ook met een lichte onderbezetting maar dat weerhield de noeste doorstappers er niet van om voor de volle 100% met het gebruikelijke geweld door het duin te vliegen. Gelukkig bleef het de gehele middagsessie droog, dat vliegt toch net wat fijner het weekend in…

Read more “Vrijdag week 1”

Vrolijke toestanden op vrijdag

Nog wat achterstallige opmaak van beeldmateriaal van afgelopen vrijdag.
We deden tweemaal het Zwarte Pad aan. In de ochtendploeg lieten alle dames het afweten en zo gingen we met een half roedeltje mannen het duin in voor een ultra-relaxte ochtendsessie. De middagploeg was op volle sterkte en vierde het naderende weekend alvast uitbundig. Een extra lang filmpje:
Read more “Vrolijke toestanden op vrijdag”