Zwemmen op donderdag

Zwemmen!

De ochtendploeg deed dat in zee bij het Zwarte Pad. Het werpstokkenvolk was weer ruim vertegenwoordigd maar het lukte ons anticiperend en met grote omtrekkende bewegingen om de hele wandeling buiten balbereik te blijven, totdat een meneer met werpstok plus vrouw met broekrok het per se nodig vonden om hun hond achter de bal aan onze roedel in te sturen. Hond was gelukkig slimmer dan begeleiders en weigerde in alle toonaarden waarop meneer en mevrouw – nadat ik hen veel succes had gewenst – de bal uit de bek van Joep mochten zien te krijgen. Het werd een fijn stukje entertainment.

De middagploeg nam geen genoegen met de 6% zonsverduistering en ging op zoek naar extra schaduw in het hondenbos bij Clingendael. Daar werd eerst pittig gerend en vervolgens goed afgekoeld in het water. Het lukte alle blondjes weer om pikzwart het bos uit te komen.

Read more “Zwemmen op donderdag”

Woensdagmorgen op het strand

De ochtendploeg™ ging voor een verkwikkende duik naar het strand.

De warmte was dankzij een fijne bries goed te doen en er werd – afgezien van het feit dat weimaraner James al bij het verlaten van de bus vergat dat er ook nog iemand aan de andere kant van de lijn zat – voorbeeldig en gemoedelijk gewandeld, gezellig gespeeld maar vooral heel veel gezwommen. We zwaaiden op afstand naar onze vrienden in de roedel van collega Misja en mengden op de terugweg nog even gezellig met de roedel van collega Suzanne alvorens ons droog te rennen richting bus.

De middagshift kwam vandaag wegens studieverlof van ondergetekende (én vakantie van vervanger Erik) een keer te vervallen.

Read more “Woensdagmorgen op het strand”

Drukke dinsdag

Het was weer warm vandaag. Het lijkt erop dat de honden er een beetje aan beginnen te wennen maar voor de zekerheid hielden we de wandelingen nog even kort.

We begonnen met een behoorlijk volle ochtendploeg in de Scheveningse Bosjes. Best een uitdaging met de onstuimige dinsdagochtendclub die op het strand al nauwelijks te handelen is, in het bos was het nog iets harder werken. Mensen in het bos begonnen zich bijvoorbeeld na verloop van tijd toch af te vragen wat er met die kale meneer aan de hand was die de hele tijd TULP! roepend door het bos liep. Niet dat Tulp zich daar wat van aantrok overigens… Afgezien van wat reputatieschade kijken we terug op een geslaagde boswandeling.

De middagploeg was door omstandigheden extra groot en ging voor een zwempartijtje naar de Zandmotor. Omdat we met een half geriatrisch gezelschap op pad waren liepen we niet te ver en hebben we ons vermaakt rond de kleine lagune. De usual suspects konden zich daar naar hartenlust uitleven terwijl de oudjes lekker een beetje pootje baadden, iedereen blij!

Read more “Drukke dinsdag”

Maandag in de bosjes

Twee vroege wandelingen in de koelte van de Scheveningse Bosjes.

Als gewoonlijk pasten Joep en Roka in de ochtendploeg op elkaar maar dat ging niet helemaal volgens plan, de heren smeerden hem samen naar tante Emilie die verderop in het bos liep, de boefjes!

In de middagploeg werd door enkele types een tikje té enthousiast gespeeld. Om het voor iedereen leuk te houden mochten Marley, Benny en Ozzie om beurten een stukje aan de lijn totdat er iets van rust was wedergekeerd in de roedel. Kooiker Suus vond het allemaal prachtig en deed stoer met alle grote jongens mee. De waterpomp was een paar maal extra opgenomen in het programma van vandaag, het bleek een populaire voorziening, we moesten er maar liefst tweemaal voor in de rij staan.

Read more “Maandag in de bosjes”

Dit was de vrijdag

Vanachter een onbehoorlijk stuk vlaai links een druilerig Duitsland en rechts een grauw België inkijkend deel ik gebruikmakend van bijschrift noch interpunctie na drie mislukte pogingen en een enkele half ingeslikte godlasterende exclamatie jegens de zwalkende accommodatie-wifi enigszins verlaat de filmpjes van de wandelingen van gisteren.

Read more “Dit was de vrijdag”

Boswandelingen op donderdag

In verband met de drukkende warmte vandaag gingen we extra vroeg op pad voor twee ingekorte boswandelingen.

De ochtendploeg ging van start in de Scheveningse Bosjes waar alle schaduwpaadjes werden afgesnuffeld. Op de zandplekken was het zelfs in de vroegte al te warm om te spelen, als alternatief zochten we het hoge gras op dat door de dauw lekker verkoelend was en uitnodigde tot een potje verstoppertikkertje. Na het tweede bezoekje aan de waterpomp was het alweer tijd om naar de bus sjokken.

De middagploeg ging aan de slag in Clingendael en zette bij aankomst direct een sprintje in richting tankgracht. Vanaf daar werd er heen en weer gewandeld tussen beukenbos en zwemwater totdat we een berichtje kregen van een vermiste hond bij een collega in het Belvédèrebos. In gestrekte draf ging het terug richting bus om er vervolgens achter te komen dat we zelf een vermissing hadden. Die was gelukkig snel weer terecht, stabij Doutzen vond het helemaal nog niet nodig om terug te gaan en stond verdekt achter een boom met haar vingers in haar oren quasi nonchalant de andere kant uit te kijken, de belhamel. Haar rebelsheid zit nog niet helemaal in mijn routine…

Onder weg naar de Belvédère bereikte ons het bericht dat de hond daar ook weer terecht was. Eind goed, al goed.
Read more “Boswandelingen op donderdag”

Konijnenjacht op donderdagmorgen

De ochtendploeg ging aan de slag op het strand bij Zwarte Pad.

We kwamen tegelijk aan met herdermix Charly en zijn baas die we beiden van het strand kennen. Charly is hartstikke leuk maar ongecastreerd en altijd een bron van onrust bij met name de heren in de roedel, daarnaast schijnt zijn baas vrijstelling van de aanlijnplicht te hebben en dat was reden temeer om hen op de strandopgang een sportieve voorsprong te geven.

Na een klein half uurtje wandelen op een verder verlaten strand zagen we Charly en baas in de verte omkeren en ons weer tegemoet lopen. Ik zette een omtrekkende beweging in richting duinrand zodat we elkaar op ruime afstand konden passeren. Helaas, Charly had andere plannen en rende recht de roedel in. Juist op dat moment dook er vanuit het duin ook nog eens onverwacht de roedel van een beunHUS op en zaten we even in een chaotisch momentje. Uit routine telde ik snel de honden, één te weinig… Shit, Milo, berucht konijnenjager, had de 10 seconden onachtzaamheid vol weten te benutten en was ‘m onder het prikkeldraad door het duingebied in gesmeerd.

Terwijl de roedel braaf aangelijnd aan een paal stond snelde ik aan de andere kant van het prikkeldraad richting duintoppen. Ik zag al snel waar meneer zich ophield; de konijnen sprongen verderop aan alle kanten onder de duindoornen vandaan en inderdaad, daar liep Milo. Ik kon echter roepen wat ik wilde, meneer was te zeer in beslag genomen door zijn jachtdriften en gaf geen enkele respons. Wat de boel niet makkelijker maakte is dat het gebied vol staat met duindoorn, een ondoordringbare barrière, tenzij je een mini podenco (of konijn) bent en op je korte kromme pootjes overal onderdoor kunt rennen.

Vanaf de duintoppen kon ik af en toe even naar de roedel zwaaien die maar braaf stond te kijken naar wat er zich daar boven allemaal afspeelde. Ondertussen verdween Milo steeds dieper het gebied in, op een holletje van doornenbos naar doornenbos waar ik dan maar weer omheen moest zien te rennen. Ik besloot even op de hoogste duintop op adem te komen en verdere actie te plannen. Ik zag Milo langzaam richting een soort vallei bewegen en bedacht dat ik hem via de andere kant zou kunnen verrassen. Snel rende ik dwars door de doornenhel achterlangs naar beneden. Ik was nog niet beneden of ik stond al oog in oog met hem op grijpafstand, hebbes! Snel aangelijnd en nu via een hele grote (doornenvrije!) omweg teruggewandeld naar de roedel die nog steeds braaf aangelijnd aan de paal stond te wachten.

Hoewel… Finn (die dus duidelijk mijn halsbandenblogje nooit gelezen heeft) kwam ons al zonder halsband tegemoet gewandeld, in het midden van de groep stond een grote knoop van blauwe lijnen waar het hoofd van Rinus uitstak, en de lijn van Jip was nog maar 10 cm lang, de rest zat heen en weer door het prikkeldraad gevlochten.

Nadat iedereen uit de knoop was en ik een kleine tweehonderd doornen uit mijn schenen had getrokken (het bloed stond in mijn sokken, ik bespaar u de foto’s) was het tijd voor de terugweg. Veel te laat kwamen we – een jaartje van ons leven armer en weer een avontuur rijker – bij de bus aan.

Milo - konijnenjager
Milo, gran cazador de conejos

Van Scheveningen tot Westland op woensdag

De ochtendploeg opende deze woensdag op het strand bij het Zwarte Pad. Meneer-met-jachthond was ook weer van de partij en bleek helaas de bal weer te hebben gevonden. We zijn er maar zo ver mogelijk bij uit de buurt gebleven. Verder wisten we dankzij een appje van collega Misja tijdig een langsvliegend paardenkarretje te ontwijken, was er op het strand en in de lucht opmerkelijk veel politie aanwezig en bleef het droog tot vlak voor het einde van de wandeling.

De middagploeg maakte een gezellige ronde over de Zandmotor. Zwemmen deden we in de lagune, op het strand zelf bleven we ivm een behoorlijke dikke laag groen algenschuim uit de buurt van de zee. Er werd lekker doorgestapt, zelfs door beagle en basset in de achterhoede. Dit alles onder een blauwe lucht, hadden we even nodig na de last-minute plensbui vanmorgen…

Read more “Van Scheveningen tot Westland op woensdag”

Dit was de vrijdag

De ochtendploeg snuffelde zich een weg door de Scheveningse Bosjes. Onderweg kwamen we wat bekende bosvrienden tegen waar mee gespeeld werd, er was even wat commotie om een eekhoorn die iedereen vanaf grote hoogte uitlachte, er werd hier en daar een grasveld afgegraasd en voordat het echt ging regenen lag iedereen alweer herkauwend in de bus.

De middagploeg had eigenlijk het gebruikelijke rondje Zandmotor op het programma staan maar omdat we na de eerste stap op de Zandmotor al compleet werden gezandstraald maakten we snel rechtsomkeert en liepen via het duinpad naar de Hondendijk waar het heerlijk rustig was en we ons uitstekend hebben weten te vermaken.

Read more “Dit was de vrijdag”