Dinsdag, de langste dag

De ochtendploeg bewandelde het strand bij het Zwarte Pad. Daar was het bij aankomst nog goed te doen qua drukte. Op de terugweg was het de kunst om de hele club bij elkaar te houden en alle tennisballen te ontwijken die ons langs alle kanten om de oren vlogen. De echte ergernis begon pas bij de strandopgang waar de massa zichzelf weer eens vrijstelling van de aanlijnplicht had verleend en we om de meter een loslopend feestnummer uit ons keurig aangelijnde roedel moesten zien te bonjouren. Mijn eigen Rinus knapt dit gelukkig met steeds meer plezier voor me op zodat ik lachend beleefd kan blijven tegen de massa.

De laatste meters werd mijn beleefdheid echter flink op de proef gesteld door eindeloos gehannes met twee loslopende honden van een meneer in roze Mr Marvis-shorts met bijpassende vrouw. Eerst zat er een te poepen op de plek waar een vrachtwagen wilde keren. Dat werd dan zowaar nog wel – tergend langzaam – netjes opgeruimd. Ondertussen moest er een auto van een strandtenthouder langs terwijl hond nummer twee in de weg kwam staan en er langs alle kanten mensen met al dan niet loslopende honden langs moesten. Wij stonden al die tijd netjes aan de kant te wachten totdat we konden passeren. De bijpassende mevrouw probeerde in een (niet bijster flatteuze) hilarische pose de twee honden aan de halsband uit de weg te trekken terwijl meneer op zijn gemakje, handen in de zak, ons de rug toekeerde en nog eens de weg ging staan versperren. Toen we eindelijk kans zagen er langs te glippen werd de roze Mr Marvis even aangetikt door twee grote nieuwsgierige neuzen (van mijn eigen Joep en Rinus). Meneer reageerde alsof zijn ledematen er werden afgebeten. Zijn beledigde blik bleef ons onafgebroken volgen. Ik vroeg of hij misschien nog iets wilde zeggen. Nee, hij keek alleen even. Prima, ik echter wel; om te beginnen dat hij zijn honden dient aan te lijnen daar waar de aanlijnplicht van kracht is. Ik hoorde achter me nog iets mompelen dat hij ‘maar twee honden had’. Dat verbroedert dan toch weer, dacht ik bij mezelf, ik heb zelf tenslotte ook maar twee honden…

De middagploeg was door enkele last-minute noodgevallen van een omvang waar je je met goed fatsoen niet mee in een bos kan vertonen. We zochten daarom de oneindige ruimte van de Zandmotor op. Qua route hielden we een beetje rekening met het het feit dat we nogal wat bejaarden in ons midden hadden. Er werd iets langer gepoedeld in de lagune en het ging met een slakkengangetje richting de zee om via het strand terug te slenteren naar de strandopgang. De jeugd kon ondertussen naar hartelust kilometers maken en wild achter elkaar rennen terwijl ieder er verder in eigen tempo een eigen feestje van maakte. Op het duinpad oogstte de bende veel bewondering door belachelijk netjes aan de lijn mee te wandelen. Trots en tevreden ging het terug richting Den Haag.

Read more “Dinsdag, de langste dag”

Dinsdag, dubbele stranddag

Een uitgelezen dag om ons vitamine-D gehalte op peil te brengen. De ochtendploeg deed dat op ons vertrouwde strand bij het Zwarte Pad tussen Scheveningen en Wassenaar, de middagploeg deed dit op de niet minder vertrouwde Zandmotor tussen Monster en Kijkduin.

Read more “Dinsdag, dubbele stranddag”

Een mooie dag in mei

De ochtendploeg maakte een buitengewoon relaxte wandeling in de duinen bij het Zwarte Pad. De middagploeg reed met een boog om de buien heen naar Monster om daar precies een seconde na de laatste regendruppel de Zandmotor op te gaan. Een geslaagde dag weer, óp naar juni..!
Read more “Een mooie dag in mei”

De kuddes van de dinsdag

Door omstandigheden flinke kuddes vandaag. De eerste trok over het strand bij het Zwarte Pad, de tweede over de Zandmotor bij Monster. De uitdaging zat ‘m vandaag echter niet in de grootte van de kuddes, die waren namelijk super braaf, maar in de het overleven van de verschrikkingen van het verkeer nu letterlijk alle vaste ophaalroutes zijn opgebroken. Één groot drama is het… 🙈😢

Read more “De kuddes van de dinsdag”

Dinsdag

De ochtendploeg ging het strand op bij Zwarte Pad. Omdat er een motorcrosser (op enige afstand gevolgd door een politievoertuig) de duinen aan het omploegen was bleven wij keurig langs de waterlijn. Zo werd het een kaarsrechte heen en weer wandeling. Het vermelden waard: Op de terugweg mocht er een husky los en die bleef gezellig bij de rest.

De middagploeg maakte het Monsterse rondje over de Zandmotor. Er werden voor de dinsdag ongekende snelheden neergezet, zelfs de senioren hadden er lekker de vaart in. Net toen we klaar dachten te zijn kwamen we herder Sjef tegen (onze vaste vrijdag-date) en volgde er nog even een goede eindsprint.
Read more “Dinsdag”