lijnweigerende Spanjolen op dinsdag

Deze dag stond in het teken van Spaanse lijnweigeraars.

Allereerst was daar Taco, de Spaanse podenco, in de ochtendploeg.

Als we tijdens een strandwandeling een stukje duin meepakken gaat Taco altijd even aan de lijn. Het stikt er namelijk van de konijnen en podenco’s staan niet voor niets bekend als dwangmatige konijnenjagers. Toen we vanmorgen dus het duin ingingen riep ik Taco bij me met de bedoeling hem even aan te lijnen. Dat ging niet geheel volgens plan. Meneer griste het frolicje dat ik paraat had uit mijn hand en rende er direct vandoor terwijl hij nog iets in de trant van ‘vete a la mierda met je lijn’ riep. Vervolgens liet hij zich echt niet meer aanlijnen en bleef steeds verder weg van de roedel. Ik besloot weer terug te lopen in de richting van de strandopgang, het brede strand op, ver weg van Meijendel waar een podenco zomaar wekenlang op konijnen zou kunnen jagen. Dat werkte, hij ging voor ons uit, terug richting Scheveningen. Collega’s Joyce en Misja die inmiddels op de hoogte waren deden een poging hem te lokken (bedankt nog!) maar Taco trapte er niet in, vrijheid blijheid, en rende verder richting strandopgang. Plan B dan maar: iedereen aan de lijn en terug naar de bus in de hoop dat Taco mee zou lopen. Dat werkte, Taco snelde voor de troepen uit naar boven. Gelukkig had de werkploeg die met groot materieel met de betonplaten op de strandopgang aan de slag was net even pauze. Terug bij de bus deed ik de achterdeur open en Taco sprong er direct in. Pfew! Die gaat voorlopig aan de lange lijn…

Dan was er ’s middags Toto, de Spaanse pointermix, wiens sluimerende jachtinstincten hem af en toe aanzetten tot schijnaanvallen op andere honden in het bos.

Zo ook vandaag. Tot driemaal toe. Na de tweede keer mocht hij al even afkoelen aan de lijn, na de derde keer vond ik het tijd om hem voor de rest van de wandeling aan te lijnen. Dat voelde hij, toen ik hem bij me riep rende hij zenuwachtig een paar rondjes (nét buiten bereik) om me heen maar hij liet zich echt niet meer aanlijnen. Zelfs een frolicje mocht niet baten, hij riep iets in de trant van ‘vete a la mierda met je frolicje’ en hield gepaste afstand. Het was pas twintig minuten later dat ik hem met een onverwachte lassoworp kon verrassen en hem eindelijk te pakken had. Pfew! Die gaat voorlopig aan de lange lijn…
Read more “lijnweigerende Spanjolen op dinsdag”

Tweemaal het strand op op dinsdag

Twee strandwandelingen vandaag.

De ochtendploeg ging direct na de lancering als een stel oproerlingen tekeer (denk aan: met z’n allen op een aangelijnde hond afstormen die keurig met een boog om ons heenliep, luid blaffend wandelaars belagen, zeewater drinken en verboden zaken eten) ik kon ternauwernood een coup voorkomen. Na wat disciplinaire aanlijnmaatregelen keerde de rust terug in de roedel en hebben we toch nog heel gezellig gewandeld. De middagploeg maakte er van begin tot eind een feestje van. Kon ook haast niet anders onder de fantastische weersomstandigheden vanmiddag!

Read more “Tweemaal het strand op op dinsdag”

Dinsdag op de stranden van Scheveningen en Kijkduin

We begonnen vandaag met de ochtendploeg op het Zwarte Pad. Na de poepmarathon ging het gezellig de duinen in om vervolgens via het extra brede strand weer terug te rennen.

De middagploeg ging via het strand van Kijkduin de Zandmotor op. Toto en Cserkesz kozen ieder een eigen vogel om op te jagen en knalden tijdens de blinde jacht op volle snelheid frontaal op elkaar. Nadat ze beiden waren opgekrabbeld holde Toto direct weer enthousiast achter ‘zijn’ vogel aan maar Cserkesz week – geheel uit het veld geslagen – de rest van de wandeling niet meer van mijn zijde. Tikje zorgelijk natuurlijk en hierdoor had ik iets anders aan mijn hoofd dan leuke filmpjes maken, veel beeld is er dan ook niet geschoten vanmiddag. Ter geruststelling; het ging bij thuiskomst alweer stukken beter met Cserkesz.

Read more “Dinsdag op de stranden van Scheveningen en Kijkduin”

Nazomeren op dinsdag

Kort filmpje maar vandaag, we waren veel te druk met in de zon wandelen om te filmen. En dan had Penny ’s middags ook nog eens haar baas voor de gezelligheid meegenomen waardoor er van filmpjes maken al helemaal niks terecht kwam. Het mag wat ons betreft tot de lente dit weer blijven.

Read more “Nazomeren op dinsdag”

Even voorstellen…

Hallo allemaal,

Balou is de naam en ik ben een dartele boulab* dame.

Ik mocht op proef een keertje mee met de dinsdagochtendploeg. Dat begon overigens niet echt heel leuk, ik werd namelijk zomaar in een bus vol honden gezet en dat was mij toch een beetje too much op de vroege ochtend. Gelukkig waren we heel snel bij het strand en daar mochten we er allemaal uit. Het eerste stuk moesten we nog allemaal aan de lijn blijven. Ik dacht eerst dat dat een soort wedstrijdje was wie het hardst aan de lijn kon trekken en was naar mijn gevoel zelfs al een beetje aan het winnen maar toen bleek dat helemaal niet te hoeven. Oké, ook goed…

Beneden mocht iedereen los maar ik moest verplicht eerst allemaal koekjes eten enzo totdat ik volgens de risicoanalyse van Mister Dog wel los kon. Na iedereen even te hebben afgetast had ik direct de beste klik met een grote gespierde Spanjaard die heel Hollands Rinus heet. Daar heb ik verder de hele wandeling mee geflirt, gerend en gespeeld. Later bleek Rinus Mister Dog zijn eigen hond te zijn en dat is extra grappig als je weet dat de vorige hond van mijn bazen en de vorige hond van Mister Dog ook dikke maatjes waren. Toeval bestaat niet!

Enfin, ik heb het prima naar mijn zin gehad, schijn glansrijk te zijn geslaagd voor mijn losloopdiploma en volgens mij vond de roedel mij ook wel oké. We kunnen dus wel spreken van een succesvolle eerste keer en ik kijk al uit naar de volgende. Tot dan!

* Boulab staat voor de combinatie van Berner sennenhond (in het frans: Bouvier Bernoise) en labrador.

Read more “Even voorstellen…”