Driedubbele dinsdag

Drukke dag vandaag. Zo druk zelfs dat we de boel over drie wandelingen hebben verdeeld ipv over twee.

De ochtendploeg ging voordat het écht ging waaien op het strand aan de slag.

De middagploeg was al van een flinke omvang en ging (omdat ik Scharrel weer eens ouderwets was vergeten thuis te brengen na de ochtendshift) ook nog eens met één hond teveel het bos in.

De opvangclub ging voor een bonusronde naar het bos.

Read more “Driedubbele dinsdag”

Maandag

De ochtendploeg ging naar het strand waar de voorspelde regen uitbleef, Jojo wegens overmatige afvalverwerking aan de lijn moest en Jip en Roka een wedstrijdje deden wie het hardst aan mij kon trekken.

De middagploeg ging in verband met nóg meer voorspelde regen – die wederom uitbleef – het bos in waar Ozzie, Marley en Bennie als bezetenen tekeer gingen, Nina dit way too much vond en weigerde mee te wandelen en waar we ex-collega Jessica tegenkwamen met haar pup Pip die de eerste hond ooit is die Marley totaal wist af te matten.

Read more “Maandag”

Donderdagmiddag in de bosjes

De middagploeg ging voor een extra gezellige wandeling naar de Scheveningse Bosjes. Omdat deze dag toch al in het teken van de beagle stond hielpen we nog even – samen met collega’s – bij het vangen van een eigenwijs exemplaar van de concurrentie. Ook dit beagle-avontuur liep goed af…

Read more “Donderdagmiddag in de bosjes”

Schrikken met Jip

De ochtendploeg vermaakte zich uitstekend in de duinen bij Zwarte Pad. Op de terugweg wist beagle Jip ons echter behoorljk te laten schrikken. Jip kon ineens niet meer lopen, stond in een zeer onnatuurlijke houding en had zijn ledematen niet meer onder controle. Er flitsten een paar scenario’s door mijn hoofd maar op het moment dat hij omviel had het er alle schijn van dat het een epileptische aanval betrof.

Ik liet hem even rustig gaan terwijl ik de rest snel aanlijnde (je weet nooit hoe de andere honden reageren, dit kunnen soms best risicovolle situaties zijn in een groep, gelukkig was iedereen voorzichtig nieuwsgierig, lief en bezorgd). Jip kwam langzaam weer een beetje bij maar zijn motorische coördinatie liet het nog afweten. Het was nog best een eind terug naar de parkeerplaats – we bevonden ons nog voorbij het Puntje, de laatste strandtent richting Wassenaar – en met Jip in mijn jas gerold in mijn armen en nog tien honden aan de lijn probeerde ik snelwandelend door het mulle zand de aandacht te trekken van de bemanning van het KNRM-voertuig dat voorbijreed. Die mannen hadden hun blik uiteraard op zee gericht en reden ons straal voorbij. Gewoon doorklunen dus… Ik wist niet dat een beagle honderd kilo kon wegen en terwijl ik zo snel mogelijk vooruit wilde was Ierse terriër Doutzen het in haar bejaarde eigenwijsheid helemaal niet eens met de situatie en zette zij koppig bokkend letterlijk haar hakken in het zand. Jip woog inmiddels tweehonderd kilo en het Ierse anker leek steeds meer grip te krijgen. Gelukkig kwam langzaam maar zeker de strandopgang in zicht, terwijl het zweet over mijn brillenglazen gutste snelden we omhoog en enkele ogenblikken later reden we al – iets sneller dan toegestaan – richting Dierenkliniek Scheveningen die ik tijdens het rijden van onze komst op de hoogte bracht.

In de dierenkliniek aangekomen moesten we nog heel even wachten en als een wonder ging het bekende witte staartpuntje al kwispelend de lucht in, werd er gretig gebruik gemaakt van de aanwezige waterbak en deed meneer vervolgens een poging de andere aanwezige hond te bestijgen. Kortom; Jip was weer helemaal de oude. In overleg met eigenaar en dierenarts besloot ik hem maar weer mee te nemen. Terug bij de bus werd het frolicje dat op de grond viel toen ik de autosleutel uit mijn zak haalde met een snoekduik sneller dan het geluid gekaapt, dé bekrachtiging dat hij inderdaad weer helemaal ok was. Never a dull moment…

Read more “Schrikken met Jip”

Dit was de woensdag

De ochtendploeg liet zich niet door een beetje regen weerhouden om er op het strand een feestje van te maken. Pomme, die vorige week nog haar debuut maakte, deed mee aslof ze er al járen bijhoort.

De middagploeg had geen last van neerslag en vermaakte zich voornamelijk in de duintjes op de Zandmotor. Er werd behoorlijk geracet door iedereen. Omdat Benny ivm een wondje even niet mocht zwemmen bleven we uit de buurt van het water.

Read more “Dit was de woensdag”

Dagje Zwarte Pad

Wij deden vandaag met 1 Siberische husky, 1 kishu, 1 beagle, 1 golden retriever, 1 kooiker, 1 flatcoated retriever, 1 border terriër, 1 Friese stabij, 3 Ierse terriërs plus 1 Bulgaarse, 5 Hollandse en 3 Spaanse vuilnisbakken verdeeld over een benauwde ochtendwandeling en een iets koelere middagwandeling het Zwarte Pad aan.
Read more “Dagje Zwarte Pad”

Dagje strand

Twee volle roedels vandaag en die gingen beide voor een strandwandeling naar het Zwarte Pad. Op een paar nauwelijks noemenswaardige smetjes na* kunnen we spreken van een perfecte dag.

*Joep scheurde op de parkeerplaats al enthousiast het jasje van de baas van Sam die we daar tegenkwamen aan flarden, Puk tilde bij het in de bus laden tijdens het ophalen (alweer) zijn achterpoot op tegen mijn broek, Jojo was alleen maar bezig met het naar binnenwerken van zeebanket, Roka was een beetje misselijk, Luana meende haar Roemeense straatvechtskills aan de roedel van collega Misja te moeten demonstreren, Misja’s eigen Bram stak hier een stokje voor.

Read more “Dagje strand”

Even voorstellen…

Hallo allemaal,

Pomme is de naam, Berner Sennendame van zes jaar (en een beetje). Ik mocht vandaag mee voor een proefwandeling met de ochtendploeg en ik zal maar direct verklappen dat ik daarvoor glansrijk ben geslaagd.

Het ophalen vond ik maar niks, toen ik vorige week aan de lege bus mocht ruiken was dat geen probleem maar nu met al die druktemakers van honden aan boord zag ik het niet zo zitten. Ik probeerde daarom eerst snel weer de voortuin in te glippen maar Mister Dog blijkt de zwarte band te hebben in Berner Sennenliften en voor ik het wist zat ik achterin de bus. En daar was het nog eens hartstikke gezellig ook, viel dat even mee!

Op het strand rende ik zodra we los mochten direct de zee in om een paar baantjes te trekken maar de rest kwam mij al snel ophalen om even lekker te rennen en te spelen, super leuk was dat, en omdat ik voor de eerste keer mee was mocht ik extra vaak een frolicje halen en dat was bijna nóg leuker. Echt een feestje was het. Volgende week woensdag mag ik weer mee met dezelfde club, ik ga alvast aftellen. Tot dan!

Read more “Even voorstellen…”