Even voorstellen…

Hallo allemaal, Suus is de naam, raszuivere kooiker van de vrolijke ondersoort en ik ben nét 1 jaar oud geworden.

Mister Dog kwam mij eigenlijk vorige week al een keer halen voor een proefwandeling maar dat was zo onverwacht spannend dat hij me toch maar niet meenam. Gelukkig was er een ingelaste pinksterwandeling waar ik samen met mijn bazin kon aanhaken en toen bleek het gewoon hartstikke leuk te zijn allemaal.

Enfin, vandaag dus voor het eerst alleen mee. Op het stuk naar beneden, de strandopgang af, liet ik direct even zien dat je niet zomaar alles wat er in zo’n intakeformulier is gezet moet geloven, ik maakte er een enthousiast zooitje van aan de lijn, lnksom, rechtsom en keihard naar voren, richting zee. Omdat ik het vorige week nog zo spannend vond moest ik wel nog aan de lijn blijven vandaag – erg streng die Mister Dog – maar gelukkig was dat een extra lange lijn want ik ik hou nogal van het spelen met andere honden.

Eerst maar eens geprobeerd met die grote leip van een Rinus te spelen, die had tenslotte zo lief mijn oren (tot aan het puntje van mijn staart) gewassen in de bus, maar die is niet bijster elegant in zijn motoriek, zeg maar gerust een tikje lomp. Die beagle was dan wat meer van mijn eigen formaat maar man wat maakt dat ding een herrie en volgens mij heeft hij ook de gloeilamp niet echt uitgevonden.

Puggle Rosie bleek echter een leuke match, de rest van de wandeling heb ik heel leuk met haar gespeeld. Zelfs zo leuk dat ik volgende keer helemaal los mag van Mister Dog. Die volgende keer is al aanstaande maandag, daar ga ik het hele weekend naar uitkijken. Tot dan!

Konijnenjacht op donderdagmorgen

De ochtendploeg ging aan de slag op het strand bij Zwarte Pad.

We kwamen tegelijk aan met herdermix Charly en zijn baas die we beiden van het strand kennen. Charly is hartstikke leuk maar ongecastreerd en altijd een bron van onrust bij met name de heren in de roedel, daarnaast schijnt zijn baas vrijstelling van de aanlijnplicht te hebben en dat was reden temeer om hen op de strandopgang een sportieve voorsprong te geven.

Na een klein half uurtje wandelen op een verder verlaten strand zagen we Charly en baas in de verte omkeren en ons weer tegemoet lopen. Ik zette een omtrekkende beweging in richting duinrand zodat we elkaar op ruime afstand konden passeren. Helaas, Charly had andere plannen en rende recht de roedel in. Juist op dat moment dook er vanuit het duin ook nog eens onverwacht de roedel van een beunHUS op en zaten we even in een chaotisch momentje. Uit routine telde ik snel de honden, één te weinig… Shit, Milo, berucht konijnenjager, had de 10 seconden onachtzaamheid vol weten te benutten en was ‘m onder het prikkeldraad door het duingebied in gesmeerd.

Terwijl de roedel braaf aangelijnd aan een paal stond snelde ik aan de andere kant van het prikkeldraad richting duintoppen. Ik zag al snel waar meneer zich ophield; de konijnen sprongen verderop aan alle kanten onder de duindoornen vandaan en inderdaad, daar liep Milo. Ik kon echter roepen wat ik wilde, meneer was te zeer in beslag genomen door zijn jachtdriften en gaf geen enkele respons. Wat de boel niet makkelijker maakte is dat het gebied vol staat met duindoorn, een ondoordringbare barrière, tenzij je een mini podenco (of konijn) bent en op je korte kromme pootjes overal onderdoor kunt rennen.

Vanaf de duintoppen kon ik af en toe even naar de roedel zwaaien die maar braaf stond te kijken naar wat er zich daar boven allemaal afspeelde. Ondertussen verdween Milo steeds dieper het gebied in, op een holletje van doornenbos naar doornenbos waar ik dan maar weer omheen moest zien te rennen. Ik besloot even op de hoogste duintop op adem te komen en verdere actie te plannen. Ik zag Milo langzaam richting een soort vallei bewegen en bedacht dat ik hem via de andere kant zou kunnen verrassen. Snel rende ik dwars door de doornenhel achterlangs naar beneden. Ik was nog niet beneden of ik stond al oog in oog met hem op grijpafstand, hebbes! Snel aangelijnd en nu via een hele grote (doornenvrije!) omweg teruggewandeld naar de roedel die nog steeds braaf aangelijnd aan de paal stond te wachten.

Hoewel… Finn (die dus duidelijk mijn halsbandenblogje nooit gelezen heeft) kwam ons al zonder halsband tegemoet gewandeld, in het midden van de groep stond een grote knoop van blauwe lijnen waar het hoofd van Rinus uitstak, en de lijn van Jip was nog maar 10 cm lang, de rest zat heen en weer door het prikkeldraad gevlochten.

Nadat iedereen uit de knoop was en ik een kleine tweehonderd doornen uit mijn schenen had getrokken (het bloed stond in mijn sokken, ik bespaar u de foto’s) was het tijd voor de terugweg. Veel te laat kwamen we – een jaartje van ons leven armer en weer een avontuur rijker – bij de bus aan.

Milo - konijnenjager
Milo, gran cazador de conejos

Van Scheveningen tot Westland op woensdag

De ochtendploeg opende deze woensdag op het strand bij het Zwarte Pad. Meneer-met-jachthond was ook weer van de partij en bleek helaas de bal weer te hebben gevonden. We zijn er maar zo ver mogelijk bij uit de buurt gebleven. Verder wisten we dankzij een appje van collega Misja tijdig een langsvliegend paardenkarretje te ontwijken, was er op het strand en in de lucht opmerkelijk veel politie aanwezig en bleef het droog tot vlak voor het einde van de wandeling.

De middagploeg maakte een gezellige ronde over de Zandmotor. Zwemmen deden we in de lagune, op het strand zelf bleven we ivm een behoorlijke dikke laag groen algenschuim uit de buurt van de zee. Er werd lekker doorgestapt, zelfs door beagle en basset in de achterhoede. Dit alles onder een blauwe lucht, hadden we even nodig na de last-minute plensbui vanmorgen…

Read more “Van Scheveningen tot Westland op woensdag”

Pinksterwandeling in de bosjes

Een pinksterwandeling met een klein doch gezellig roedeltje vanmorgen in de Scheveningse Bosjes.

Voor de extra gezelligheid sloten kooiker Suus en haar bazin zich bij het gezelschap aan. Suus zou eigenlijk afgelopen week al een proefwandeling maken maar dat bleek nog net een tandje te spannend, vandaag was er van die spanning weinig meer te merken.

Ondanks de regen een geslaagde wandeling, het was, op de fluitwedstrijd van de vogels na, betrekkelijk rustig in het bos (alle uitlaatservices hadden een vrije dag) en het weer klaarde naarmate de wandeling vorderde ook redelijk op. Suus zien we binnenkort weer terug, dan zal zij zich even nader aan u voorstellen.

Read more “Pinksterwandeling in de bosjes”

Dit was de vrijdag

De ochtendploeg snuffelde zich een weg door de Scheveningse Bosjes. Onderweg kwamen we wat bekende bosvrienden tegen waar mee gespeeld werd, er was even wat commotie om een eekhoorn die iedereen vanaf grote hoogte uitlachte, er werd hier en daar een grasveld afgegraasd en voordat het echt ging regenen lag iedereen alweer herkauwend in de bus.

De middagploeg had eigenlijk het gebruikelijke rondje Zandmotor op het programma staan maar omdat we na de eerste stap op de Zandmotor al compleet werden gezandstraald maakten we snel rechtsomkeert en liepen via het duinpad naar de Hondendijk waar het heerlijk rustig was en we ons uitstekend hebben weten te vermaken.

Read more “Dit was de vrijdag”

Donderdagmiddag, Dobbeplas

Omdat het op Scheveningen vanmorgen bij het verlaten van de parkeerplaats al lekker druk werd reden we met de middagploeg naar Nootdorp voor een rondje Dobbeplas. Dat idee gaat niet de boeken in als het beste idee ooit…

Het stond er op de parkeerplaats vol met uitlaatbusjes en overal renden honden in opperste staat van opwinding kriskras tussen de auto’s door, dit alles begeleid door een kakafonie aan geblaf. U begrijpt dat de inhoud van onze bus onder hoogspanning stond voordat het hekje openging. Nu is de donderdagmiddagploeg toch al berucht om haar hoge energielevel en het vergde een behoorlijke inspanning om iedereen netjes aan de lijn dwars door alle commotie naar de speelweide te geleiden.

Nadat de bende was gelanceerd werd er tien minuten lang heel druk achter elkaar aangerend en keihard door het net gemaaide gras gerold. Daarna was het tijd om de borders die niet waren gemaaid nog even snel kaal te grazen en aan de wandel te gaan. Alle retrievers (inclusief mijn eigen exemplaar van 25%) en terriërs namen ongeoorloofd de stink- en baggerslootjesroute, ik voelde me de rest van de wandeling een soort varkenshoeder. Bij sommige types bleef het energielevel in het rood staan en de grootste druktemakers werden er daarom om beurten even uitgepikt om af te koelen aan de lijn. Bij het hondenstrandje deden we nog een laatste poging om alle viezeriken schoon te spoelen en daarna ging het aangelijnd naar het hoge gras om droog te rennen. Ook dat bleek niet mijn beste idee vandaag; het veld was veranderd in een groot moeras en behalve gitzwart was iedereen nu ook nog eens moerasgroen. Tien minuten eerder dan gepland zaten we weer in de bus richting Den Haag. De gewonnen tien minuten kon ik met een schoon geweten wegstrepen tegen de extra tijd die er nodig was om iedereen bij thuiskomst weer enigszins te fatsoeneren…

Read more “Donderdagmiddag, Dobbeplas”

Woensdag in de bosjes

Omdat het niet helemaal duidelijk was hoeveel neerslag we voor onze kiezen zouden krijgen stond er vanmorgen voor de zekerheid een boswandeling op het programma. Die neerslag viel gelukkig reuze mee en we hebben relaxed gewandeld en vooral veel gegraasd. Verder heeft Milo alle bossages geïnspecteerd, had Joep Roka op sleeptouw, deden Rinus en James een wedstrijdje wie er het vaakst op volle snelheid in de lijn tussen Joep en Roka kon rennen, wisten we Scharrel van scharrelen af te houden, heeft hij daardoor wel anderhalf pond frolicjes op, stopte Bijke niet met kwispelen, had Hachi mij op sleeptouw en waren Belle en Tjappi zoals altijd onafscheidelijk.

Omdat ondergetekende weer eens wordt bijgeschoold vandaag – ik post dit snel even in mijn pauze – mocht de middagploeg met Erik op pad. Ook die deed de bosjes aan en stuurde onderstaande sfeerplaatjes vanuit het bos.

Read more “Woensdag in de bosjes”

Dinsdagmorgen, strandwandeling Zwarte Pad

Prachtig weer, een enthousiaste roedel en bijna niemand op het strand. We hebben heerlijk gewandeld totdat…

…we de meneer met jachthond tegenkwamen waar we altijd met een grote boog omheen trekken. Meneer en hond lijden namelijk aan een ernstige tennisballenfixatie, daarnaast is jachthond ongecastreerd en niet onder appel en komt hij altijd, bij voorkeur als we allemaal net netjes aan de lijn het strand verlaten, enorm veel onrust stoken.

Met het risico een paar natte sokken op te lopen leidde ik de roedel langs het uiterste randje van de verste zandbank om het duo heen en op dat moment besloot meneer in al zijn wijsheid toch nog even de bal te gooien… Om een lang verhaal kort te maken: Alle honden behlave Tulp kwamen na verloop van tijd weer terug. Meneer liep vrolijk de bal werpend verder, zijn hond en Tulp erachteraan. Ik kon roepen wat ik wou, Tulp kwam niet, logisch want de bal bleef door de lucht vliegen. Nadat ik iedereen had aangelijnd zetten we de achtervolging in. Toen we er bijna waren wierp meneeer de bal nog een keertje, Tulp greep de bal, zag ons en smeerde hem mét bal de duinen in. Bedankt meneer! Met aangelijnde roedel kluunde ik over het duin in de richting van waar ze was verdwenen. Na verloop van tijd zagen we haar dan eindelijk en met veel bombarie gooide ik een stuk drijfhout in de lucht, dat bleek de juiste trigger. Met het drijfhout in de ene hand en een frolicje in de andere was madam snel aangelijnd en konden we – inmiddels zwaar in blessuretijd – de terugtocht inzetten.

En meneer loopt waarschijnlijk nog zijn bal te zoeken in het duin, wij roepen hem bij dezen uit tot [orgaan dat onder een hengst hangt] van de maand!

Read more “Dinsdagmorgen, strandwandeling Zwarte Pad”