Een bewogen donderdag

Een lange dag kort samengevat:

We begonnen met de ochtendploeg op het strand bij het Zwarte Pad. Omdat er een Japanse globetrotter, selectief dove partybeagle en een Zuid-Europees jachttalent aan de lijn bleven deden we een paar stappen extra, mijn vers geïnstalleerde stappenteller vond het een feestje. Bij het terugbrengen van de eerste ochtendklantjes kwam er een melding dat er bij Clingendael een hond van een collega was aangereden er er gewond vandoor was gegaan. Daar zijn we direct gaan helpen. Omdat de hond zich nergens meer liet zien en alle eerste stappen genomen waren uiteindelijk toch maar de ochtendploeg die braaf in de bus zat te wachten naar huis gebracht en de middagploeg opgehaald. Tussendoor kregen we wel nog even een flinke aanrijding op de Fahrenheitstraat, gelukkig alleen schade bij beide partijen… De middagploeg ging aan de wandel in Clingendael zodat we de wandeling konden combineren met de zoekactie en in de buurt zouden zijn indien nodig. Het werd een gezellige wandeling maar de hond was nog niet gevonden. Tijdens het terugbrengen kwam het bericht dat de hond terecht was, had zich zoals vermoed verstopt en was op een zere poot en gebroken nagel na in orde! Eind goed al goed.

Read more “Een bewogen donderdag”

Strand en bos op donderdag

De dag begon met een strandwandeling voor de ochtendploeg. We maakten op ons gemakje een simpele heen-en-weer wandeling over een lekker breed strand, beetje rennen, beetje snuffelen, beetje verboden aanspoelsels naar binnen werken, beetje zwemmen en om de anderhalve kilometer allemaal braaf zitten voor wat lekkers.

Met de middagploeg zochten we ons heil in het bos. We maakten nieuwe vrienden, speelden met oude vrienden, lieten de roedel van collega Kim schrikken en dronken de hele waterpomp leeg voordat we weer naar de bus slenterden.

Read more “Strand en bos op donderdag”

Donderdagmiddag in de bosjes

De middagploeg ging voor een extra gezellige wandeling naar de Scheveningse Bosjes. Omdat deze dag toch al in het teken van de beagle stond hielpen we nog even – samen met collega’s – bij het vangen van een eigenwijs exemplaar van de concurrentie. Ook dit beagle-avontuur liep goed af…

Read more “Donderdagmiddag in de bosjes”

Schrikken met Jip

De ochtendploeg vermaakte zich uitstekend in de duinen bij Zwarte Pad. Op de terugweg wist beagle Jip ons echter behoorljk te laten schrikken. Jip kon ineens niet meer lopen, stond in een zeer onnatuurlijke houding en had zijn ledematen niet meer onder controle. Er flitsten een paar scenario’s door mijn hoofd maar op het moment dat hij omviel had het er alle schijn van dat het een epileptische aanval betrof.

Ik liet hem even rustig gaan terwijl ik de rest snel aanlijnde (je weet nooit hoe de andere honden reageren, dit kunnen soms best risicovolle situaties zijn in een groep, gelukkig was iedereen voorzichtig nieuwsgierig, lief en bezorgd). Jip kwam langzaam weer een beetje bij maar zijn motorische coördinatie liet het nog afweten. Het was nog best een eind terug naar de parkeerplaats – we bevonden ons nog voorbij het Puntje, de laatste strandtent richting Wassenaar – en met Jip in mijn jas gerold in mijn armen en nog tien honden aan de lijn probeerde ik snelwandelend door het mulle zand de aandacht te trekken van de bemanning van het KNRM-voertuig dat voorbijreed. Die mannen hadden hun blik uiteraard op zee gericht en reden ons straal voorbij. Gewoon doorklunen dus… Ik wist niet dat een beagle honderd kilo kon wegen en terwijl ik zo snel mogelijk vooruit wilde was Ierse terriër Doutzen het in haar bejaarde eigenwijsheid helemaal niet eens met de situatie en zette zij koppig bokkend letterlijk haar hakken in het zand. Jip woog inmiddels tweehonderd kilo en het Ierse anker leek steeds meer grip te krijgen. Gelukkig kwam langzaam maar zeker de strandopgang in zicht, terwijl het zweet over mijn brillenglazen gutste snelden we omhoog en enkele ogenblikken later reden we al – iets sneller dan toegestaan – richting Dierenkliniek Scheveningen die ik tijdens het rijden van onze komst op de hoogte bracht.

In de dierenkliniek aangekomen moesten we nog heel even wachten en als een wonder ging het bekende witte staartpuntje al kwispelend de lucht in, werd er gretig gebruik gemaakt van de aanwezige waterbak en deed meneer vervolgens een poging de andere aanwezige hond te bestijgen. Kortom; Jip was weer helemaal de oude. In overleg met eigenaar en dierenarts besloot ik hem maar weer mee te nemen. Terug bij de bus werd het frolicje dat op de grond viel toen ik de autosleutel uit mijn zak haalde met een snoekduik sneller dan het geluid gekaapt, dé bekrachtiging dat hij inderdaad weer helemaal ok was. Never a dull moment…

Read more “Schrikken met Jip”

Dagje strand

Twee volle roedels vandaag en die gingen beide voor een strandwandeling naar het Zwarte Pad. Op een paar nauwelijks noemenswaardige smetjes na* kunnen we spreken van een perfecte dag.

*Joep scheurde op de parkeerplaats al enthousiast het jasje van de baas van Sam die we daar tegenkwamen aan flarden, Puk tilde bij het in de bus laden tijdens het ophalen (alweer) zijn achterpoot op tegen mijn broek, Jojo was alleen maar bezig met het naar binnenwerken van zeebanket, Roka was een beetje misselijk, Luana meende haar Roemeense straatvechtskills aan de roedel van collega Misja te moeten demonstreren, Misja’s eigen Bram stak hier een stokje voor.

Read more “Dagje strand”

Rondjes om de waterpomp

Donderdag. Twee vroege korte wandelingen rond de waterpomp in de Scheveningse Bosjes.

De ochtend in cijfers: De thermometer gaf bij de eerste ronde al 26°C aan. Gelukkig waaide er een verkoelende bries. Bij aanvang van de tweede ronde was het kwik gedaald naar 24°C – het was even bewolkt – maar was het inmiddels al wel drukkend benauwd. bij het thuisbrengen van de laatste hond gaf de thermometer reeds 30°C aan. Beide wandelingen waren ingekort naar 45 minuten en dat was lang genoeg.

Read more “Rondjes om de waterpomp”

Zwemmen op donderdag

Zwemmen!

De ochtendploeg deed dat in zee bij het Zwarte Pad. Het werpstokkenvolk was weer ruim vertegenwoordigd maar het lukte ons anticiperend en met grote omtrekkende bewegingen om de hele wandeling buiten balbereik te blijven, totdat een meneer met werpstok plus vrouw met broekrok het per se nodig vonden om hun hond achter de bal aan onze roedel in te sturen. Hond was gelukkig slimmer dan begeleiders en weigerde in alle toonaarden waarop meneer en mevrouw – nadat ik hen veel succes had gewenst – de bal uit de bek van Joep mochten zien te krijgen. Het werd een fijn stukje entertainment.

De middagploeg nam geen genoegen met de 6% zonsverduistering en ging op zoek naar extra schaduw in het hondenbos bij Clingendael. Daar werd eerst pittig gerend en vervolgens goed afgekoeld in het water. Het lukte alle blondjes weer om pikzwart het bos uit te komen.

Read more “Zwemmen op donderdag”

Boswandelingen op donderdag

In verband met de drukkende warmte vandaag gingen we extra vroeg op pad voor twee ingekorte boswandelingen.

De ochtendploeg ging van start in de Scheveningse Bosjes waar alle schaduwpaadjes werden afgesnuffeld. Op de zandplekken was het zelfs in de vroegte al te warm om te spelen, als alternatief zochten we het hoge gras op dat door de dauw lekker verkoelend was en uitnodigde tot een potje verstoppertikkertje. Na het tweede bezoekje aan de waterpomp was het alweer tijd om naar de bus sjokken.

De middagploeg ging aan de slag in Clingendael en zette bij aankomst direct een sprintje in richting tankgracht. Vanaf daar werd er heen en weer gewandeld tussen beukenbos en zwemwater totdat we een berichtje kregen van een vermiste hond bij een collega in het Belvédèrebos. In gestrekte draf ging het terug richting bus om er vervolgens achter te komen dat we zelf een vermissing hadden. Die was gelukkig snel weer terecht, stabij Doutzen vond het helemaal nog niet nodig om terug te gaan en stond verdekt achter een boom met haar vingers in haar oren quasi nonchalant de andere kant uit te kijken, de belhamel. Haar rebelsheid zit nog niet helemaal in mijn routine…

Onder weg naar de Belvédère bereikte ons het bericht dat de hond daar ook weer terecht was. Eind goed, al goed.
Read more “Boswandelingen op donderdag”