Een lange strandwandeling met de ochtendploeg. Je zou wel kunnen spreken van een uitzonderlijk brave ochtendploeg, ware het niet dat een leenhusky zonder stamboom het nodig vond mijn niet te missen instructies te negeren om zich toch uitgebreid in iets doods te wentelen. Husky in kwestie is eenmaal terug bij de bus ouderwets getuchtigd met de lage drukspuit.

Het werd al in alle weer-apps aangekondigd; verschrikkelijk weer voor de middagploeg. Voor de zekerheid wandelden we in de beschutting van de Scheveningse Bosjes. Het weer was inderdaad verschrikkelijk maar men trok zich hier weinig van aan, alleen toen er wat gerommel van onweer naderde gingen de wat minder onverschrokken types even preventief aan de lijn. Uiteindelijk toch een zeer geslaagde wandeling. Bij het terugbrengen sneuvelde er menig schone handdoek.
Read more

Miezerende maandag

Nattigheid vandaag.

De ochtendploeg probeerde droog te blijven in de Scheveningse Bosjes, dat lukte maar half. Niet dat dat ons veel kon schelen, het was er zo heerlijk rustig (wij waren vroeg vandaag) dat die paar spatjes regen niet uitmaakten.

De middagploeg durfde het na een snelle blik op buienradar aan het strand op te gaan. Daar bleef het zowaar ook redelijk droog. Had verder ook niet uitgemaakt, de maandagmiddagploeg rent toch veel sneller dan de regen.

Read more “Miezerende maandag”

Nattigheid op maandag

De ochtendploeg maakte de optelsom wind + kou + regen = schuilen in de Scheveningse Bosjes.

De middagploeg vertrouwde blindelings op buienradar en ging naar het strand. Het “geen neerslag verwacht” klopte in letterlijke zin wel, de regen viel namelijk niet naar beneden maar ging horizontaal dwars door ons heen. Totaal verkleumd kwam ik na de wandeling met een roedeltje kletsnatte zandsculpturen terug bij de bus.

Read more “Nattigheid op maandag”

Vrijdag

Met lichte weekendvertraging nog wat filmpjes van vrijdag.

We gingen van start met een belachelijk braaf ochtendploegje in de Scheveningse Bosjes.
Met de vrijdagmiddagploeg kun je je echter met goed fatsoen in geen enkel bos vertonen en derhalve zagen we ons genoodzaakt een arctische regenbui trotserend het strand op te gaan. Afzien voor gevorderden…

Read more “Vrijdag”

Een ezel stoot zich in het gemeen…

Volgens buienradar zou er halverwege de ochtendwandeling slechts een paar minuten een te verwaarlozen buitje miezerige regen overtrekken. De ochtendploeg besloot het erop te wagen en ging voor een goede strandwandeling het strand op. Het buitje miezerige regen halverwege bleek een serieuze regenbui die ons door de tegenwind de laatste helft van de terugweg in ons gezicht werd geblazen. Geheel verkleumd en tot op het bot doorweekt kwamen we bij de bus terug.

Volgens buienradar zou er halverwege de middagwandeling slechts een paar minuten een te verwaarlozen buitje miezerige regen overtrekken. De middagploeg besloot het erop te wagen en ging voor een goede strandwandeling het strand op. Het buitje miezerige regen halverwege bleek een serieuze regenbui die ons door de tegenwind de laatste helft van de terugweg in ons gezicht werd geblazen. Geheel verkleumd en tot op het bot doorweekt kwamen we bij de bus terug…

Read more “Een ezel stoot zich in het gemeen…”

Dinsdagmiddag op het strand

De middagploeg twijfelde even waar ze zou gaan lopen.

Er kwam nog een aardige bui regen aan dus kozen we in eerste instantie voor het bos maar toen er – eenmaal ter plaatse – naar onze smaak net een uitlaatbusje teveel geparkeerd stond trokken we ‘m toch nog maar even door richting strand. Daar gingen we in de regen het strand op maar al snel voltrok zich een klein wonder; voor ons trok een bui over de duinen, achter ons over de pier en wij liepen in een strook zonlicht die de hele wandeling met ons mee bewoog. Ik weet niet precies hoe we dit klaarspeelden maar deze truc gaan we zeker vaker proberen!

Read more “Dinsdagmiddag op het strand”

Maandag…

De ochtendploeg maakte vandaag maar liefst twee strandwandelingen.

Tijdens de eerste vond een niet nader te noemen husky dat ze niet met de rest mee hoefde te doen en beter haar eigen route kon volgen. Toevallig voerde deze route precies langs allerlei verboden aanspoelsels die stuk voor stuk handig naar binnen werden gewerkt. Dat ondergetekende het daarna in zijn hoofd haalde haar bij de groep te roepen was uiteraard net een stapje te ver en dermate beledigend dat de majesteit ons abrupt de rug toekeerde en op een drafje terugliep richting strandopgang. Pogingen van hulpvaardige strandbezoekers om haar te vangen mochten niet baten en er zat weinig anders op dan de hele club aan te lijnen en de terugtocht in te zetten. Terwijl madam halverwege de strandopgang treiterend quasi nonchalant om zich heen stond te kijken slingerde ik de andere honden aan een paal. Onderwijl moest er een vrachtwagen omhoog. Ik – en ongetwijfeld ook de vrachtwagenchauffeur – ging er van uit dat mevrouw het nu wel op een hollen zou zetten maar niets bleek minder waar. Onverzettelijk bleef ze midden op het pad staan en de vrachtwagen moest goed in de remmen. Ik sprintte omhoog om haar aan te lijnen maar het loeder kon ineens tóch hollen. Wetende dat ze in de buurt van bus zou blijven dralen (wij kennen onze pappenheimers…) wandelde ik, enigszins op adem komend, op mijn gemak naar de bus, opende het achterportier en ja hoor, met een sierlijke boog sprong mevrouw vanuit het niets in de bus.

Opdat zij zich niet zou vervelen gaf ik mevrouw de taak vooral goed op de bus te passen waarna ik weer naar beneden liep om met de wel heel erg braaf wachtende roedel nog even een heel gezellige strandwandeling te maken. Blij, voldaan en veel te laat keerden we na afloop bij de bus terug waar een beledigde majesteit ons geen blik waardig gunde. Morgen de herkansing…

De middagploeg bestond door omstandigheden bijna volledig uit wat je – afgezet tegen de normale gemiddelde grootte binnen onze gelederen – klein grut zou kunnen noemen. Het was dan ook nauwelijks te merken dat we eigenlijk met een behoorlijk grote groep het bos in gingen. Dat we borderterriër Puk halverwege kwijt raakten viel in eerste instantie dan ook amper op. Die knurft was gewoon vrolijk rechts gegaan waar wij links gingen en hij kuierde op zijn dooie gemakje een stukje verderop door het bos toen hij door oplettende collega Sasha werd onderschept. Onder het genot van een regenbui die net een tikje steviger was dan waar we op gerekend hadden vervolgden we met voltallige roedel onze weg om uiteindelijk als een stel totaal verzopen katten bij de bus terug te komen.

De kop is eraf, de rest van de week kan alleen maar meevallen!

Read more “Maandag…”

Vier seizoenen op een dag

Vandaag:

  • hadden beide ploegen er goed zin in en werd er als gekken gerend en gespeeld,
  • hield de ochtendploeg het helemaal droog op Scheveningen,
  • kreeg de middagploeg op het strand van Kijkduin hagel, sneeuw en regen voor haar kiezen,
  • leek er iets moois te ontstaan tussen beagle Jip en puggle Rosie
  • sloeg Jip iets te ambitieus de bloemen en het etentje over en liep hij keihard een blauwtje,
  • hadden Tulp en Rinus een Spaans onderonsje,
  • ging Friese stabij Doutzen voor het eerst met de middagploeg mee (zij stelt zich later deze week nader aan u voor),
  • hulde Bobbi zich in prikkeldraad,
  • werd de weekvoorraad schone handdoeken tot de laatste draad opverbruikt.

Read more “Vier seizoenen op een dag”