In memoriam

Enige dagen geleden bereikte ons het droevige bericht dat aller-allerliefste scharrelaar Nena niet meer onder ons is.

Nena was omgevallen toen ze uit haar mand kwam en liep daarna eventjes instabiel. Omdat er zoveel gevallen van drugsvergiftiging zijn geweest de laatste tijd werd ze daar voor de zekerheid even op gecontroleerd bij de dierenarts. Die kon alleen nog maar vaststellen dat zij ongeneeslijk ziek was en wel in zo’n vergevorderd stadium dat er niets anders opzat dan haar zacht te laten gaan.

Ik mag natuurlijk geen voorkeuren hebben maar Nena had wel een heel speciaal plekje in mijn hart én in huize Dog waar ze vaak te gast was. We hadden haar toevallig net nog twee gezellige weken als logeetje in huis gehad. We gaan je allemaal heel erg missen Nena en we hopen dat je waar je nu bent naar hartelust ongelimiteerd in de struiken mag scharrelen.

Els en de jongens heel veel sterkte met het verlies van deze schat!

In memoriam

Gisteren bereikte ons het verdrietige bericht dat labrador Duke niet meer onder ons is.

Duke was nog maar net met pensioen en daar heeft hij helaas maar kort van kunnen genieten. Hij bleek ongeneeslijk ziek en om hem een lijdensweg te besparen heeft men hem moeten te laten gaan.

Duke was behalve een enorme smeerlap, smulpaap en feestnummer de allergrootste goedzak van de roedel. Hij bleef zelfs een gentleman als er een hond een hap uit zijn oor nam (waargebeurd). Daarnaast had hij een enorm gevoel voor humor en hebben we heel wat met hem afgelachen. Je gaat enorm worden gemist Duke.

Het was fijn dat we je zo lang in de roedel mochten hebben. Namens iedereen in huize Dog heel veel sterkte voor Erik en alle mensen die om Duke gaven!

Duke

In memoriam

Tijdens de intake dit voorjaar wisten we al dat we geen jarenlange verbintenis aangingen.

Does, allerliefste mooie ridgeback dame van pas negenenhalf jaar was ziek en haar baasjes wilden haar graag een zo leuk mogelijke oude dag bezorgen. Daar zijn ze wel in geslaagd denk ik. De laatste weken ging het hard achteruit met Does, de bult op haar hoofd groeide explosief en haar wang raakte steeds meer verlamd. Ze bleef echter altijd vrolijk en was altijd blij als ze mee mocht, hoezeer ze het ook haatte om als laatste in een bus vol honden te moeten springen.

Afgelopen woensdag was het tijd om haar te laten gaan, ze was op, had echt pijn en haar baasjes hebben de moedige beslissing moeten nemen om haar los te laten.

Het was een voorrecht haar nog te hebben mogen meemaken.

Heel veel sterkte Anne en Ruud, ze zal door iedereen vreselijk gemist worden!

In memoriam

Ik zocht naar de juiste woorden voor dit stukje maar die bestaan helemaal niet…

Je was nog maar net een maandje met pensioen, allerliefste Lucy maar afgelopen donderdag heeft men je al moeten laten gaan, het was klaar.

Ik heb het voorrecht gehad je een paar jaar in mijn groep te mogen hebben. Je was regelmatig te gast bij ons thuis en had met jouw uitgesproken persoonlijkheid echt een eigen plekje in ons huishouden. Ik had een zwak voor de zachte koppige wijsheid van een heel hondenleven die je in jouw ogen kon lezen. Afgelopen donderdag vertelden jouw ogen echter dat het tijd was.

We gaan je enorm missen Lucy en het zal even wennen zijn aan het idee dat je niet meer onder ons bent.

We wensen jouw baasjes en Doutzen heel veel sterkte de komende tijd!