Dinsdagmorgen, strandwandeling Zwarte Pad

Prachtig weer, een enthousiaste roedel en bijna niemand op het strand. We hebben heerlijk gewandeld totdat…

…we de meneer met jachthond tegenkwamen waar we altijd met een grote boog omheen trekken. Meneer en hond lijden namelijk aan een ernstige tennisballenfixatie, daarnaast is jachthond ongecastreerd en niet onder appel en komt hij altijd, bij voorkeur als we allemaal net netjes aan de lijn het strand verlaten, enorm veel onrust stoken.

Met het risico een paar natte sokken op te lopen leidde ik de roedel langs het uiterste randje van de verste zandbank om het duo heen en op dat moment besloot meneer in al zijn wijsheid toch nog even de bal te gooien… Om een lang verhaal kort te maken: Alle honden behlave Tulp kwamen na verloop van tijd weer terug. Meneer liep vrolijk de bal werpend verder, zijn hond en Tulp erachteraan. Ik kon roepen wat ik wou, Tulp kwam niet, logisch want de bal bleef door de lucht vliegen. Nadat ik iedereen had aangelijnd zetten we de achtervolging in. Toen we er bijna waren wierp meneeer de bal nog een keertje, Tulp greep de bal, zag ons en smeerde hem mét bal de duinen in. Bedankt meneer! Met aangelijnde roedel kluunde ik over het duin in de richting van waar ze was verdwenen. Na verloop van tijd zagen we haar dan eindelijk en met veel bombarie gooide ik een stuk drijfhout in de lucht, dat bleek de juiste trigger. Met het drijfhout in de ene hand en een frolicje in de andere was madam snel aangelijnd en konden we – inmiddels zwaar in blessuretijd – de terugtocht inzetten.

En meneer loopt waarschijnlijk nog zijn bal te zoeken in het duin, wij roepen hem bij dezen uit tot [orgaan dat onder een hengst hangt] van de maand!

Read more “Dinsdagmorgen, strandwandeling Zwarte Pad”

Dagje strand op Maandag

Twee uitzonderlijk fijne strandwandelingen om deze week mee te beginnen.

In de morgen was het nog wel wat frisjes (de weergoden waren nog niet helemaal op de hoogte van de zomertijd) maar ’s middags was het echt zonnebaden geblazen. Dat maakte wel direct dat het hele strand volliep met tennisbalwerpstokhobbyisten waar wij keurig aan de lijn heel snel voorbij zijn gemarcheerd.

Zo liepen we op de terugweg ook keurig met een boog om een gezelschap bestaande uit twee dames, een heer, enkele honden en twee werpstokken heen. Op het moment dat wij hen passeerden vond meneer het nodig de bal vlak voor de roedel langs te gooien. Benny was sneller dan zijn hond en had direct de bal te pakken. Nu is Benny een echte tennisballenfetisjist en heeft hij ook nog eens een kaakdruk waar een hydraulische pers het tegen af zou leggen dus ik liet het gezelschap weten dat de tennisbal als verloren kon worden beschouwd, daaraan toevoegend dat het ook beslist geen handige actie was. Dit triggerde de Karen in het gezelschap; “Ooooo, ook nog de betweter lopen uithangen” klonk het met een op de irritatiegrens balancerend stemgeluid. “nou, slim was het in elk geval niet” antwoordde ik koeltjes terwijl ik haar vanachter mijn spiegelbril mijn dodelijkste blik toewierp. Ik wist – met het gevaar mijn vingers te verliezen – de bal uit Benny’s bek te trekken en gaf hem aan de andere dame terug, onderwijl zag ik vanuit mijn ooghoek hoe Karen vol geraakt werd door de blik en ter plekke ik rook opging. Terwijl de branding haar verkoolde resten meenam slenterden wij voldaan met een grote boog om de overige werpstokfanaten terug richting bus.

Read more “Dagje strand op Maandag”

Een dubbele portie strand om de week te beginnen

Twee fijne strandwandelingen weer vandaag.

De ochtendploeg leverde een kwartiertje wandeltijd in zodat we allemaal net voor de bui weer in de bus zaten.

De middagploeg mocht ietsje langer aan de slag. Vermoedelijk waren de werpstokken ergens in de aanbieding dit weekend, het strand liep er vol mee en we hadden een dagtaak aan het retourneren van alle tennisballen. Read more “Een dubbele portie strand om de week te beginnen”

Met de ochtendploeg naar het strand

Bewolkt met een stevige bries, prima strandweer voor de ochtendploeg!

Het eerste uur kwamen we nauwelijks iemand tegen, pas op de terugweg kwamen er wat mensen het strand op. Bijvoorbeeld de mevrouw die heel hard panisch “Ga Weg!!!!” gilde tegen Roka en Spook die haar boerenfox vriendelijk kwamen begroeten?! En even later de onvermijdelijke meneer met werpstok en zwarte labrador waar we met een grote boog omheen probeerden te lopen maar meneer deed zijn uiterste best om ons de pas af te snijden zodat hij nog nét een bal voor de roedel langs kon gooien. Gelukkig had ik dit voorzien en de echte ballenfetisjisten al aan de lijn geslingerd waardoor we snel een omtrekkende beweging de andere kant uit konden maken.

Terwijl meneer zijn weg langs de branding vervolgde zag ik de roedel van collega Bas onze kant opkomen. Zodra meneer deze roedel passeerde deed hij hetzelfde, hop, een bal voor de roedel langsgooien met uiteraard direct een knokpartij tussen zijn hond en enkele ballenrovers tot gevolg. Nu schreeuwde meneer moord en brand. Het lukte Bas om heel snel enkele types aan te lijnen, de knokkers én zijn roedel onder controle te krijgen en daarna de bal aan een van zijn honden te ontfutselen en terug te geven aan meneer. En je gelooft het niet; meneer gooit daarop direct de bal weer dwars door de roedel om vervolgens heel hard te gaan gillen dat er een hond met de bal vandoor gaat.

Ik fantaseerde inmiddels hoe ik een flinke aanloop zou nemen om de werpstok oneindig diep bij meneer zijn rectum in te schoppen maar die voorpret maakte eigenlijk al dat ik de situatie kalm kon opnemen. Bas besloot het er ook maar bij te laten en wandelde verder met zijn roedel. Voor ons was het al tijd om iedereen aan te lijnen en het strand te verlaten. We zagen nog net hoe meneer de bal voor een groepje mensen met honden langs gooide en daarna schreeuwend achter een hond met zijn tennisbal aanholde… *zucht* Read more “Met de ochtendploeg naar het strand”

Nog even dit over werpstokken…

Ik neem een bepaald type hondenbaas-met-werpstok geregeld op de korrel in mijn blogjes. Nu blijkt dat er daardoor mensen in de veronderstelling verkeren dat ik anti-werpstok ben maar dat is niet het geval. Ik vind de werpstok een fantastisch hulpmiddel om lekker één op één met je hond te spelen/trainen. Zeker als je een paar cent meer betaald voor een geschikte rubberen bal (ipv een tandglazuur-hatende tennisbal).

De werpstok wordt pas een onding in de handen van mensen met weinig oog voor de sociale behoefte van hun hond. Ik zie ze dagelijks, mensen die lukraak met een bal lopen te hannesen in losloopgebieden.

Ik zou nu een heel relaas kunnen schrijven maar gelukkig heeft Arvid van Putten dat al eens gedaan en ik sluit me volledig bij zijn stukje aan.

Vooral de laatse alinea vat mijn opvatting mooi samen:

Ik vind de werpstok een geweldige uitvinding. Er zit alleen een maar aan vast, zoals met veel andere dingen: doe het met mate. Ook denk ik dat het niet verstandig is om de werpstok mee te nemen naar een losloop veld. Laat een hond gewoon lekker een hond zijn. Wil je je hond echt moe maken, kies dan liever voor een goede wandeling, laat deze lekker spelen met andere honden en/of daag je hond mentaal uit.

O ja, ook maar meteen even over paardenmeisjes; daarvan heb ik er zoveel versleten dat ik me best af en toe een grapje kan veroorloven…

De woensdagmiddagploeg opent het badseizoen.

Dikke waterpret woensdagmiddag, het was er dan ook echt weer voor. De hele heenweg renden we door het water.

Op het keerpunt kwamen we een super aardige mevrouw tegen die midden in onze roedel met een werpstok en een tennisbal aan de gang ging. Dat was echt leuk, vooral toen zij haar bal terug eiste en Mr Dog haar veel succes wenste. Lachen! Tennisballenwerpstokkenbaasjes zijn bijna nog leuker dan paardenmeisjes.

De terugweg hebben we ons lekker drooggelopen in de duinen.