De woensdag

woensdag

De ochtendploeg ging naar strand bij Zwarte Pad.

Door de keiharde wind was iedereen totaal loco, vooral weimaraner James die voor het eerst zonder baas meeging. Hij wilde zo graag richting zee dat hij de lijn bijna in tweeën trok en op rechtop op zijn achterpoten tussen de rest door danste. Dit werd nog erger toen hij beneden extra grip had in het zand en met een wilde move mijn vinger er bijna af trok. Die bloedde direct als een rund, ikzelf, alle lijnen en honden zaten onder het bloed. Zie dan maar eens in de storm met een doorgedraaide roedel aan de lijn met één hand je EHBO-set tevoorschijn te halen en een pleister af te knippen. Wonder boven wonder lukte dat toch maar toen kopte James de EHBO-set uit mijn handen. De inhoud waaide alle kanten uit. Op een holletje kon ik het meeste weer redden maar een gedeelte van de inhoud kan als verloren worden beschouwd. Tijd voor stap twee van het herstelplan; alles en iedereen schoonmaken met de babydoekjes uit de EHBO-tas die gelukkig niet waren weggewaaid. Ook dit werd een klus met een behoorlijke handicap maar we zijn er enigszins in geslaagd iedereen weer schoon te krijgen (weet u meteen waarom uw oogappeltje gisteren naar versgepamperde zuigeling rook). Nadat iedereen van de lijn ging was het tijd om James (aan de lange lijn) los te laten. Die ging er direct als een malle vandoor, tikte vooral alle honden die dat niet wilden even op de billen en liet zich door mij niet meer vangen, pas na een snoekduik naar de lange lijn was er weer iets van contact mogelijk. James bleef de rest van de wandeling toch nog maar even aan de lijn, temeer daar husky Hachi ondertussen aan haar eigen programma was begonnen en heel in de verte tussen de vijf strandvoertuigen van de politie – die kennelijk aan het oefenen waren – heen en weer slalomde… Het leek verdikkeme bijna op echt werken vandaag…

Weinig gefilmd, dat begrijpt u vast wel. James stelt zich volgende week onder rustiger omstandigheden nog even netjes aan u voor…

Omdat ik ’s middags ( en ’s avonds) weer werd bijgeschoold mocht de middagploeg met Erik naar de Scheveningse Bosjes. Die heeft tussen het bij zich roepen van een niet nader te noemen beagle door toch een paar foto’s weten te maken: