Code Rood

Code rood vandaag.

Normaal gesproken gaan we dan niet op pad maar het KNMI kwam ermee toen de halve middagploeg al in de bus zat… Vanwege het verwachte weeralarm en omdat we aanzienlijk langer over het ophalen van de ochtendploeg deden was er al besloten de wandelingen vandaag in te korten tot een uur. Dat kon niet voorkomen dat we met het terugbrengen van de middagploeg flink hinder ondervonden van de gladheid (en de gebrekkige rijvaardigheid van enkele medeweggebruikers).
Bij de laatste Scheveningse klant moest ik de voorwielen uitgraven en de bus middels een geïmproviseerd pad van handdoeken het parkeervak uit zien te manoeuvreren. Die missie slaagde maar daarna zijn we voor de zekerheid toch maar zo snel mogelijk (lees: met ca 11 km/u) via de doorgaande wegen naar het Mister Dog hoofdkwartier gegleden en werden de laatste klantjes van daaruit naar huis gewandeld.

Maar het was het waard, het was heerlijk met de ochtendploeg op het strand en in de besneeuwde duinen. We wandelden vanmorgen samen met de roedel van Hondenscouting dus dat was extra gezellig!

  • De ochtendploeg op het strand

De middagploeg wandelde vandaag in de Scheveningse Bosjes. Daar heerste een serene rust en het was er werkelijk prachtig in de sneeuw.

  • De middagploeg in de Scheveningse Bosjes

Dit was de vrijdag

Een vrijdag waarop:

  • Pacha een probleempje had met zijn startmotor,
  • er flink wat hagel naar beneden kwam,
  • de ochtendploeg een konijn ving in de duinen,
  • dit – op de oren en achterpoten na – vervolgens opat,
  • geradicaliseerde leenpatrijshond Floyd voor het laatst meeliep,
  • de zijruit van de bus ‘s middags spontaan verbrijzelde op de parkeerplaats,
  • Mister Dog ‘s avonds nog een noodruit liet plaatsen in het Carglass Servicecenter en…
  • daarna geen fut meer had nog een blog online te zetten.

Aflandige wind

Een stevige aflandige wind vandaag, zo stevig dat het strand stukken breder was dan normaal.

En zo hadden we een ideale eindeloze speelvlakte. Met de ochtendploeg wisten we het droog te houden, ‘s middags dachten we slim te zijn om een kwartiertje vroeger het strand te verlaten. Dat bleek dus mooi vijf minuten te laat…

  • de ochtend- en middagwandeling

Daar wordt op de deur geklopt….

Hard geklopt, nog harder geklopt, steeds harder… het mocht niet baten. Het achterportier van Mister Dog’s spiksplinternieuwe hondenbus had er vandaag geen zin in, het bleef stug op slot!

Nieuwigheid zullen we maar denken, en gelukkig nog ruim binnen de garantietijd.

Omdat het een bus met dubbele cabine betreft is er geen andere deur naar de laadruimte dus zat er vanmorgen niets anders op dan als de sodemieter een bus te huren. Omdat ik inmiddels al kon inschatten dat ik het niet meer ging halen om twee wandelingen te doen besloot ik beide wandelingen te combineren en werd het een extra grote huurbus waar met gemak twee roedels in pasten.

Veel te laat voor de ochtendploeg en lekker vroeg voor de middagploeg kwamen we bij het strand aan. Het kostte even tijd om iedereen aan te lijnen en toen konden we de strandgang afdalen. Drieëntwintig (!) honden aan de lijn, een nieuw persoonlijk record dat ik voorlopig hoop niet te verbeteren. Niet iets dat je iedere dag wilt doen maar wat was het gaaf met zo’n grote club te wandelen, wederom bleek maar weer eens wat voor sociale uitblinkers het allemaal zijn!

Overtuig uzelf:

Een vrijdag aan zee

Mister Dog vertoefde weer eens een dagje aan zee.

Het ophaalschema was door een druk ochtendprogramma met garagebezoek en huurbus regelen een beetje aangepast vandaag en de wandelingen wat ingekort (hoewel dat laatste nauwelijks gelukt is).

Toen de ochtendploeg zijn entree maakte op het strand doemde er vanuit de mist een horde ruiters op. Mijn paardenmeisjesalarm begon meteen te piepen en met versnelde pas stuurde ik de roedel keurig in het gelid richting branding opdat de horde ons kon passeren. Er klonk zowaar een bedankje vanuit de horde. Verbaasd keek ik op om direct in de volgende verbazing te vallen; het was Prinses Beatrix in hoogsteigen persoon die ons bedankte, wat een welopgevoed paardenmeisje is dat!

Na deze vorstelijke start verviel de roedel al snel in de normale vrijdagmorgenroutine; iedereen aanblaffen, op vreemde honden jagen, vieze dingen van het strand eten, ongeoorloofd in de duinen verdwijnen, etc, etc.

De middagploeg mocht onder zonniger omstandigheden aan de slag. Ook in de middagploeg vierde de rebellie hoogtij maar omdat er a. helemaal niemand meer op het strand liep en het b. bijna weekend was hebben we ons daar maar niet meer al te druk om gemaakt.

  • Een compilatie van de ochtend- en middagwandeling

schemer

  • toch iets later dan gepland, het schemert al bijna

vrijmibo

  • Op de parkeerplaats staat alles al gereed voor de vrijmibo

Hagel voor de ochtendploeg, hagel voor de middagploeg

We hadden twee maal geluk vandaag; er werd zowel ‘s ochtends als ‘s middags een flinke bui hagel over ons uitgestort, heerlijk!

Leenhond Floyd mocht vanmiddag eindelijk los (voor de zekerheid nog even aan de lange lijn) en dat ging super. Op de terugweg met de middagploeg zat iedereen ineens onder het bloed. Dat bleek afkomstig van een wondje in de wapperende flaporen van Luna. Dat hebben we geïmproviseerd dicht weten te plakken (viel niet mee in die koude nattigheid). De hele middagploeg ruikt overigens een beetje verdacht nu omdat iedereen met geparfumeerde babydoekjes is schoongemaakt…

Woensdag op het strand

Weer een dag perfect strandweer.

Vandaag (en de komende dagen) hadden we Floyd even te leen van de Uitlaatjuf. Floyd vond het nog een beetje te vroeg om volledig contact te maken met ondergetekende, daarom bleef hij nog even veilig aan de lijn. Tijdens de middagwandeling was zijn bff Lola ook van de partij en kwam hij al een beetje uit zijn schulp. Morgen maar eens een stapje verder proberen!

Een compilatie van beide strandwandelingen van vandaag: